Þorgerður vill læra af reynslu Finna

Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir, varaformaður Sjálfstæðisflokksins og menntamálaráðherra, vill að Íslendingar læri af reynslu Finna og fjárfesti í menntun til framtíðar. Þetta sagði hún við umræður um stöðu bankakerfisins á Alþingi í dag.

Þorgerður benti á að Finnar hefðu líkt og Íslendingar lent í bankakreppu undir lok síðustu aldar og þá veðjað á menntun. Það hefði borgað sig því vöxtur finnska hagkerfisins hefði verið mikill á síðustu árum þar sem hátækni hefði skipað æ meiri sess.

Þorgerður boðaði líkt og aðrir í umræðunni að uppgjör þyrfti að fara fram vegna fjármálakreppunnar. Hún sagði enn fremur að framtíðin biði ekki eftir Íslendingum heldur ættu þeir að ganga keikir til verka. Við stæðum frammi fyrir ótrúlegu tækifæri til að stokka spilin og breyta samfélaginu. Fyrstu skref væru að tryggja að hjól atvinnulífsins snerust. Íslendingar mættu ekki við því að fyrirtæki legðu upp laupana og fagnaði ráðherra stýrivaxtalækkun Seðlabankans í morgun. Sagðist hún enn fremur vonast til að samningaviðræður lífeyrissjóða og ríkisins um rekstur Kaupþings skiluðu árangri.

Einkavæðing bankanna ekki mistök

Þorgerður sagði umrótið að undanförnu ekki sýna að einkavæðing bankanna hefðu verið mistök. Með einkavæðingunni hefðu komið verðmæti, nýsköpun og kraftur. Öllu frelsi fylgdi hins vegar ábyrgð og það hlutverk hefði ekki verið tekið nógu alvarlega. Allir hefðu gert mistök, stjórnmálamenn, stjórnendur fyrirtækja, fjölmiðlar og eftirlitsstofnanir.

Þá sagðist hún enn fremur vonast til þess að naflastrengurinn sem nú væri að vaxa milli ríkisins og bankanna yrði skorinn sem fyrst og það væri mikið áfall ef við hyrfum aftur til þess tíma þegar flokksskírteini réðu því hvort menn fengju lán. Tími pólitískra pótintáta mætti ekki renna upp aftur í bankakerfinu. Fagfólk ætti að koma að bönkunum frá byrjun, annars skapaðist ekki traust. Þá lagði hún áherslu á að sköpuð yrðu tækifæri fyrir það vel menntaða fólk sem missti vinnuna í bönkunum og þar þyrftu ríkið, sveitarfélög og háskólar meðal annars að koma að.

Enn fremur sagði Þorgerður að við stæðum á krossgötum og þyrftum að horfa til framtíðar. Nú dygðu ekki neinar smáskammtalækningar eða skammtímalausnir. Efnahagsleg áföll myndu ekki breyta eðli þjóðarinnar sem einkenndist af bjartsýni, samstöðu, æðruleysi og dugnaði.