Lýsir sorg fjölskyldunnar eftir plastbarkaígræðslu eiginmannsins

Merhawit Baryamikael Tesfaslasesegir, ekkja Andemariams Beyene, mannsins sem gekkst undir plastbarkaígræðslu árið 2011 og lést tveimur og hálfu ári síðar, segir líf fjölskyldunnar eftir andlát eiginmannsins hafa verið afar erfitt. Í ítarlegu viðtali við Mannlíf lýsir hún því hvernig læknar hafi þrýst á Andemariam að gangast undir aðgerðina og að enginn frá Landspítalanum hafi haft samband við hana eftir útför hans.

Eretríumaðurinn Andemariam Beyene gekkst undir plastbarkaígræðslu fyrstur manna þann 9. júní árið 2011 undir stjórn ítalska skurðlæknisins Paolo Macchiarini. Andemariam greindist með krabbamein í barka þegar hann var búsettur á Íslandi þar sem hann stundaði meistaranám í jarðeðlisfræði við Háskóla Íslands. Andemariam lést um tveimur og hálfu ári eftir aðgerðina en að meðferð hans komu tveir íslenskir læknar, Tómas Guðbjartsson og Óskar Einarsson.

Segir lækna hafa þrýst á Andemariam

Merhawit og Andemariam giftu sig árið 2008. Ári síðar, þegar Andemariam var fluttur tímabundið til Íslands í nám, greindist hann með krabbamein og segist Merhawit hafa saknað eiginmanns síns mjög á meðan á meðferðinni stóð. Hann hafi svo komið í mánaðarheimsókn til Erítreu sumarið 2010 og þar var ekki að sjá á honum að hann væri veikur, segir Merhawit í samtali við Mannlíf. Hún heldur því einnig fram að Andemariam hafi verið ágætlega haldinn alveg fram að aðgerðinni árið 2011.

Sjá einnig: Tómas sagður á meðal þeirra sjö sem beri ábyrgð á vísindalegu misferli

„Aðgerðin hafði aldrei verið gerð á lifandi manni og þess vegna var hann hræddur og vildi ekki fara í aðgerðina í fyrstu, en það var þrýst á hann. Læknarnir sögðu að ef hann færi í aðgerðina myndi hann lifa með gervibarkann í 8-10 ár. ,,Það er öruggt,“ sögðu þeir og ef hann vildi lifa og sjá börnin sín yrði hann að fara í þessa aðgerð. Þeir minntust aldrei á aðra möguleika við hann,“ segir Merhawit.

Erfiður tími á Íslandi

Hún flutti með tvo syni þeirra hjóna, Brook og Nahom, til Íslands fimm mánuðum eftir að plastbarkinn var græddur í Andemariam. Þriðji sonurinn, Simon, fæddist stuttu síðar. Merhawit segir tímann á Íslandi hafa verið afar erfiðan og strax fyrstu mánuðina eftir aðgerðina fór heilsu Andemariam að hraka.

„Ég var hrædd um hann daga og nætur. Hann fór til dæmis í sturtu og það leið yfir hann og hann var allur útataður í blóði. En Tómas læknir var til staðar fyrir okkur og var mjög hjálplegur.“

Sjá einnig: Tómas vísar niðurstöðu rektors Karolinska alfarið á bug



Árið 2013 var Andemariam mjög illa haldinn og dvaldi meira og minna á spítalanum. Hann lést á Karolinska-háskólasjúkrahúsinu í Svíþjóð þann 30. janúar 2014. Merhawit flaug frá Íslandi til Svíþjóðar og var við hlið eiginmannsins þegar hann lést.

 

Fékk enga hjálp

Mánuðurnir eftir andlát Andemariam voru mjög erfiðir, að sögn Merhawit. Hún fékk aðstoð frá vinum og nágrönnum en segir að enginn frá Landspítalanum hafi haft samband við sig í kjölfar andlátsins.

„En enginn frá Landspítalanum hafði samband eftir að Andemariam lést, enginn. Ég fékk enga hjálp eða aðstoð og Tómas læknir hafði aldrei samband.“

Hún flutti frá Íslandi til Svíþjóðar eftir útför Andemariam og vinnur þar í grunnskóla. Samkvæmt svari Landspítala við fyrirspurn blaðamanns Mannlífs hefur ekki tekist að hafa uppi á Merhawit til að veita henni fjárhagsaðstoð svo hún geti leitað réttar síns. Hún segist ekki vera í felum og að það ætti ekki að vera vandamál að hafa uppi á henni.

Í júní síðastliðnum sagði rektor Karolinska-háskólasjúkrahússins að Tómas Guðbjartsson væri einn af þeim sjö sem væru ábyrgir fyrir vísindalegu misferli í plastbarkamálinu. Tómas sagði niðurstöðu rektors sér afar þungbæra og gerði við hana alvarlegar athugasemdir.

Viðtal Mannlífs við Merhawit má lesa í heild hér.