Nú mega Mývetningar velja eldstöðinni nöfn

Ný lög um örnefni voru samþykkt frá Alþingi í vikunni. Samkvæmt þeim er það nú í höndum Mývetninga, það er sveitarstjórnar Skútustaðahrepps, að hafa frumkvæði að nafngift þeirra nýju náttúrufyrirbæra sem urðu til í eldgosinu í Holuhrauni.

Lögin voru samþykkt á þriðjudag með 44 atkvæðum gegn einu. Helsta nýmæli þeirra er að vald til að ákveða nöfn er fært nær almenningi með því að ábyrgð og skráning nafngifta er færð til sveitarfélaga.

„Ef nýtt náttúrufyrirbæri þarfnast nafns ber viðkomandi sveitarstjórn að hafa frumkvæði að nafngift að fenginni umsögn örnefnanefndar,“ segir í  7. málsgrein nýju örnefnalaganna. „Tillögu að nýju nafni ber að senda ráðherra til staðfestingar. Þegar ráðherra hefur staðfest nýtt nafn skal sveitarstjórn eða eftir atvikum ráðherra upplýsa Landmælingar Íslands um nýja nafngift,“ segir ennfremur.

Fjörleg umræða varð um nafn á fyrstu dögum eldgossins í Holuhrauni. Þannig bárust um tvöhundruð uppástungur þegar Stöð 2 og Vísir kölluðu eftir tillögum frá almenningi í byrjun september. Tvær stóðu þá upp úr, 21 tillaga barst um nafnið Drekahraun og 14 ábendingar um nafnið Holuhraun. Tekið skal fram að þá var gosið ennþá á langri gossprungu og ekki hafði þá myndast sá mikli gígur sem nú blasir við né var stærð hraunsins orðin jafn mikil og nú er orðin staðreynd.

Þótt meginverkefni Mývetninga verði væntanlega að finna tvö ný nöfn, á aðalgíginn og hraunið, má telja líklegt að til skoðunar komi hvort fleiri ný náttúrufyrirbæri á svæðinu þarfnist nafns, eins og smærri gígar utan aðalgígsins. Þá verður spennandi að sjá í vor og sumar hvort nýtt lón myndist fyrir innan nýja hraunið. Það þyrfti þá væntanlega að velja því lóni eitthvert heiti. 

Þá vaknar sú spurning hvort sveitarstjórn Fljótsdalshéraðs gæti haft aðkomu að málinu. Sveitarfélagamörk Skútustaðahrepps og Fljótsdalshéraðs liggja nefnilega um farveg Jökulsár á Fjöllum. Í eldgosinu flæddi hraun út í farveginn og þrýsti honum lengra til austurs. Hugsanlegt er að austasta tota hraunsins hafi náð að teygja sig yfir gömlu sveitarfélagamörkin.