Opinberir styrkir til flokkanna fóru í skuldir

Framsóknarflokkurinn minnkaði skuldir, sem voru vegna útgáfu Tímans og NT, um 90 milljónir árin 1992-2000 eða úr 100 milljónum í 10 milljónir króna. Unnur Stefánsdóttir var gjaldkeri flokksins á þessum tíma og segir hún að starfsmönnum flokksins hafi verið fækkað og opinberir styrkir, bæði sérfræðistyrkur og styrkur til útgáfumála, að mestu látnir renna upp í skuldirnar. Þá hafi ráðherrar, þingmenn og aðrir, sem hafi fengið starf í gegnum flokkinn, látið hluta launa renna til greiðslu skuldanna, venjulega 5.000 krónur á mánuði. Flokksstarfið hafi verið í lágmarki. Þannig hafi tekist að greiða skuldirnar niður á fjórum árum. Fyrir kosningar hafi fjáröflunarnefnd flokksins svo safnað styrkjum hjá fyrirtækjum. Unnur segir að sparnaðaraðgerðirnar og störf fjáröflunarnefndar flokksins hafa verið alveg aðskilið. "Þórólfur Gíslason kaupfélagsstjóri og Helgi S. Guðmundsson, starfsmannastjóri hjá Heilsuverndarstöðinni í Reykjavík, töluðu við fyrirtæki ásamt þriðja manni og söfnuðu peningum fyrir kosningar eins og hefur alltaf verið gert. Ég man ekki eftir neinum tölum í því sambandi. Það voru náttúrulega mörg fyrirtæki úti um allt. Ég veit ekki til þess að olíufélögin hafi látið okkur fá meira en hin félögin. Þórólfur og Helgi voru alveg með það," segir hún. Helgi hefur verið formaður fjáröflunarnefndar Framsóknarflokksins undanfarin tíu ár. Hann segir að Framsóknarflokkurinn hafi alltaf sagst leita til einstaklinga og fyrirtækja í landinu en það sé trúnaðarmál hverjir styrki Framsóknarflokkinn og vill ekki ræða styrki einstakra fyrirtækja til flokksins. Þórólfur Gíslason segir misskilning að hann hafi komið að fjársöfnun hjá fyrirtækjum og vildi ekki ræða það frekar. "Það hefur ekkert verið á minni könnu í þeim efnum," sagði hann.