Nær helmingur barnaverndarmála vegna barna einstæðra mæðra

Nær helmingur barna, sem eru til skoðunar hjá barnaverndarnefndum landsins árið 2012, er alinn upp hjá einstæðum mæðrum og um 38 prósent umsókna á meðferðarheimili, á Stuðla eða í fjölskyldumeðferð eru fyrir börn einstæðra mæðra.

Samkvæmt nýjustu tölum Hagstofunnar alast 21,6 prósent barna á Íslandi upp hjá einstæðum mæðrum. „Það er því umhugsunarvert að sjá hversu hátt hlutfall barna einstæðra mæðra hefur komið til skoðunar hjá barnaverndarnefndum landsins,“ segir Páll Ólafsson, félagsráðgjafi hjá Barnaverndarstofu, en hann vann tölurnar upp úr ársskýrslu stofnunarinnar. „En við höfum séð þetta í gegnum árin og þetta staðfestir þá fátæktargildru sem einstæðir foreldrar virðast vera í.“

Páll segir að skoða þurfi nánar hvernig hægt sé að styðja einstæðar mæður betur. Einnig hvernig megi styðja betur við börn af erlendum uppruna en í tilraunaverkefni um þjónustu við börn sem búa við heimilisofbeldi kom í ljós að rúm þrjátíu prósent barnanna voru af erlendu bergi brotin. 

„Börn af erlendum uppruna eru 16,6 prósent barna á Íslandi en þau eru eingöngu 12,9 prósent mála hjá barnaverndarnefndum. Það segir okkur að við fáum ekki nægilega margar tilkynningar. En svo þegar við rannsökuðum heimilisofbeldið, sem er ekki háð tilkynningum, var hlutfallið mun hærra. Þarna er misræmi og við þurfum að skoða það,“ segir Páll.

Oktavía Guðmundsdóttir, félagsráðgjafi hjá Félagi einstæðra foreldra, segir að þótt margir einstæðir foreldrar hafi það fínt, séu í góðri vinnu og stöðu í samfélaginu sé hópurinn sem berst í bökkum alltof stór. 

„Þessar mæður þurfa mun meiri stuðning. Þær eru í láglaunastarfi, vinna mikið, margar hverjar eru í leiguhúsnæði og hrekjast á milli íbúða. Þetta kemur að sjálfsögðu niður á börnunum sem hafa oft miklar áhyggjur. Einnig geta stöðugir flutningar og rótleysi haft sitt að segja.“ 

Oktavía segir það muna miklu ef mæðurnar fá stuðning frá barnsföður sínum og stórfjölskyldu.

„Einstæðar mæður sem þurfa að vinna mikið hafa ef til vill ekki tíma til að veita barninu þann stuðning sem þær myndu gjarnan vilja. Það munar öllu ef faðirinn tekur jafna ábyrgð á uppeldinu og ef stórfjölskyldan getur veitt stuðning. En það eru ekki allar mæður svo heppnar að búa að því og æskilegast væri í slíkum aðstæðum að geta þá boðið upp á stuðningsfjölskyldur,“ segir Oktavía.