Innlent

New York Times fjallar um ís­lenskar pylsur: Ekkert jafnist á við eina með öllu

Freyja Þórisdóttir skrifar
Fyrrverandi Bandaríkjaforsetinn Bill Clinton heimsótti standinn í miðbæ Reykjavíkur árið 2004 og pantaði sér pylsu með engu nema sinnepi.
Fyrrverandi Bandaríkjaforsetinn Bill Clinton heimsótti standinn í miðbæ Reykjavíkur árið 2004 og pantaði sér pylsu með engu nema sinnepi. Getty

Verðbólga hefur verið áberandi umfjöllunarefli fjölmiðla undanfarin misseri en nú hefur hún mögulega í fyrsta skipti verið skoðuð frá sjónarhóli pylsuunnenda. Þrátt fyrir að verð nái nýjum hæðum þá hörfa Íslendingar ekki frá þeim góða sið að fá sér eina með öllu.

Þjóðarréttur Íslendinga

Þetta er meðal þess sem bandaríski miðillinn New York Times birti í frétt sinni í vikunni. Þar segir einnig að ef Íslendingar ættu þjóðarrétt þá væri það ein með öllu.

„Ef Ísland ætti þjóðarrétt væri það pylsan. Hún er áþekk „dollarapítsusneiðinni“, þessu tákni um ódýran mat í New York-borg: heit, áreiðanleg og betri en hún þyrfti að vera,“ segir í fréttagreininni.

Höfundur hennar fór vítt og breytt um höfuðborgarsvæðið en hún gerði sér meðal annars ferð á Pylsubarinn í Hafnarfirði. Þar tók helgarstarfsmaðurinn Gabriel Máni De Sousa að sér að afgreiða hana.

Pylsubarinn í Hafnarfirði býður upp á klassíska pylsu með öllu en gestir geta einnig bætt við bræddum osti, frönskum og kryddi.Vísir/Anton Brink

Gabriel tjáir höfundi að allir Íslendingar fái sér af og til pylsu, ríkir jafnt sem fátækir. Hann hófst í kjölfarið handa við að útbúa „eina með öllu“ sem af þeim hjá New York Times er lýst á þennan veg.

„Bæði hráum og steiktum lauk er komið fyrir á milli pylsunnar og brauðsins og vænni gusu af tómatsósu, sætu brúnu sinnepi og remúlaði ofan á. Pylsurnar eru yfirleitt gerðar úr blöndu af þremur kjöttegundum, íslensku lambakjöti og nautakjöti ásamt smá af innfluttu svínakjöti, og þær hafa alvöru smell sem fylgt er eftir af safaríkum gusum sem myndu láta amerískar hliðstæður sínar skammast sín,“ en þessar ómótstæðilegu langsteikur sem höfundur lýsir hér eru ekki ónæmar fyrir verðbólgunni.

New York Times tók saman þau verð sem eru hvað algengust þegar kemur að pylsum hérlendis. Þar er niðurstaðan að þær séu að kosta um og yfir 750 krónur, sem sé lágt miðað við margt annað en að aðrir skyndibitar, svo sem kebab og pítsa, séu að kosta tvöfalt ef ekki þrefalt meira.

Meira hækkað síðustu ár en þau 20 á undan

En í kjölfar hækkandi neytendavísitölu hefur verð á pylsum orðið hærra og á einum frægasta pylsustað landsins, Bæjarins Beztu, hefur verðið hækkað meira á síðustu árum en á þeim tuttugu sem komu þar á undan.

Erlendir ferðamenn sem koma til landsins ákveða líklegast margir hverjir að gera pylsustand Bæjarins Beztu í miðbæ Reykjavíkur að einum af áfangastöðum heimsóknarinnar.Vísir/Vilhelm

Þetta segir Baldur Ingi Halldórsson, framkvæmdastjóri pylsustaðsins, en staðurinn hefur selt pylsur í miðbæ Reykjavíkur síðan á fjórða áratug síðustu aldar og eru staðirnir nú fjórtán talsins.

Árið 2022 var verðið 600 krónur en nú er það 880 krónur. Verðbólga hefur aukið hráefniskostnað og laun hafa sömuleiðis hækkað og því er mál með vexti að rekstrarkostnaður fyrirtækisins er hærri.

„Við erum yfirleitt alltaf í fréttunum þegar við hækkum verðið,“ bætir hann við og grínast með að hafa gert það að markmiði sínu að reyna að halda sig úr fréttafyrirsögnum.

Fá ekki nóg

Jakob Hjalmar Konráðsson og Krista María Finnbjörnsdóttir, stoltir pylsuunnendur, ræddu við höfund greinarinnar hjá New York Times um dálæti sitt á pylsum. Þá segist Jakob hafa gengið svo langt að taka með sér „vakúm“ pakkaðar pylsur þegar hann bjó erlendis, í Noregi og Svíþjóð. Þau segja einnig frá því að móðir Kristu hafi sent henni pylsur þegar hún var í námi í Bretlandi.

Jakob Hjálmar Konráðsson og Krista María Finnbjörnsdóttir deila ást sinni á pylsum og þá sérstaklega þeim sem fást á pylsustandi Bæjarins Beztu.Vísir/Vilhelm

„Þær eru mjög ávanabindandi,“ sagði Krista María en undir það tekur Jón og segir einfaldlega ekkert jafnast á við pylsur. Þau borða nokkrar pylsur frá Bæjarins Beztu í hverri viku. 

Parið fór að rifja upp hversu lágt verðið var í æsku þeirra eða um 350 krónur fyrir pylsu og gos, „það er mjög klassískt að fá sér pylsu og kvarta undan verðinu,“ sagði Jakob þá í gríni.




Fleiri fréttir

Sjá meira


×