Hrunið á forsíðu dagblaðs í Sviss

Nýtt dagblað í Sviss, Die Wochenzeitung, hóf göngu sína í vikunni með íslenska hrunið sem meginviðfangsefni blaðsins. Á forsíðunni er mynd af Reykjavík með fyrirsögninni: Ísland eftir hrun - afleiðingar bankaráns.

Í opnugrein inn í blaðinu er rætt við nokkra Íslendinga um reynslu þeirra af kreppunni og áhrif efnahagshrunsins á líf þeirra.

Búðareigandi segir sölu hafa aukist, slökkviliðsmaður segist hafa tapað milljón á því að kaupa sér nýjan bíl og mótmælandi er með flatskjá í hverju herbergi.

Tapaði vinnunni

Meðal þeirra sem rætt er við er Þórhallur Árni Ingason, hönnuður. Hann og eiginkona hans gátu ekki eignast börn og Þórhalllur segir þau því hafa ákveðið að ættleiða barn frá Indlandi árið 2002. Þau hafi rekið lítið fyrirtæki sem þau hafi svo selt og hann hafi fengið sér vinnu sem gaf um hálfa milljón á mánuði út í aðra hönd. Allt hafi gengið vel og þau hjónin hafi ákveðið að ættleiða annað barn og árið 2008 hafi þau sótt barnið til Indlands. Með tvö börn á heimilinu og vegna kostnaðarins við ættleiðinguna hafi þau hins vegar vantað fjármagn til endurgerða á heimilinu og því leitað til bankans.

Í viðtalinu segir Þórhallur efnahagshrunið hafa kostað hann vinnuna. Í dag þéni hann einungis 140 þúsund krónur á mánuði í atvinnuleysisbætur. Þau hjónin geti ekki lengur borgað vextina á kreditkortinu. Fram að haustinu 2008 hafi allt gengið að óskum en nú sé allt svart. Hann biðji ekki um að skuldirnar hverfi, aðeins að lausn verði fundin svo hann geti að minnsta kosti haldið húsinu.

Slökkviliðsmaður með bílalán

Sveinbjörn Berentsson slökkviliðsmaður er einnig viðmælandi svissneska vikublaðsins. Hann lýsir verkfallsaðgerðum slökkviliðsmanna og segir aðgerðina, þegar slökkviliðsmenn gengu fylktu liði að ráðhúsinu og héldu námskeið í brunavörnum, hafa gengið vel. „Það voru mjög jákvæðar myndir sem birtust af okkur í sjónvarpinu," segir hann.

Fréttir af launakröfum slökkviliðsmanna voru oft óljósar og menn tregir að tjá sig um nákvæmar tölur. Í viðtalinu segir Sveinbjörn hins vegar að kjaranefnd hafi boðið slökkviliðsmönnum 0,8 prósent launahækkun en þeir hafi farið fram á 3% hækkun. Byrjandi hjá slökkviliðinu hafi aðeins 169 þúsund krónur í launs og sú upphæð dugi ekki til að draga fram lífsbjargirnar.

Sjálfur lenti Sveinbjörn í vandræðum þegar hann tók milljón króna lán fyrir nýjum bíl. Eftir hrunið hafði lánið tvöfaldast og hann hafi tapað miklu fé.

Mótmælandi með flatskjá í hverju herbergi

Í grein svissneska blaðsins er leitast við að skoða sem flestar hliðar kreppunar. Búðareigandinn Bryndís Eiríksdóttir lýsir því hvernig ásókn í prjónaskap hafi aukist líkt og salan í búðinni. Með falli krónunnar færist líf í ferðamannaiðnaðinn og túristarnir séu sólgnir í íslenskar vörur.

Þá er einnig rætt við Kristínu Snæfell Arnþórsdóttur mótmælanda. Kristín hefur staðið fremst í fylkingu þeirra sem mótmælt hafa við stjórnarráðsbygginguna og skrifstofu Alþjóðagjaldeyrissjóðsins. Það gustar af henni og óvanalegt útlit hennar vekur athygli bæði Íslendinga og erlendra ferðamanna.

Blaðamaður lýsir því að Kristín gangi oft að ferðamönnum og þýði slagorðin sem hljóma þegar ráðherrar mæta prúðbúnir til fundar.

„Maður þekkir Kristínu á því að rödd hennar hljómar gegnum gjallarhorn sem hún ber á sér, hún lýsir því yfir að Ísland hafi verið arðrænt og krefst nýrrar ríkisstjórnar," skrifar blaðamaðurinn.

Hann hefur jafnframt eftir Kristínu að á Íslandi búi aðeins 300 þúsund manns en hvarvetna séu tómar byggingar. Enginn veit af hverju svo mikið hafi verið byggt en hún hafi sínar kenningar.

„Ég er viss um að Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn hugsi um hvernig hægt er að nota allt þetta byggingarrými. Kannski vilja þeir byrja að flytja fólk til Íslands. En það líst mér illa á. Við eigum að hugsa um okkur sjálf, við verðum að læra aftur hvernig maður lifir einföldu lífi!"

Í lok viðtalsins við Kristínu tekur blaðamaðurinn fram að fyrir nokkrum árum hafi hún fest kaup á þriggja herbergja íbúð þar sem flatskjár prýðir hvert herbergi. Fyrir utan hús hennar standi forláta grill og nýr bíll.

Hún borgi yfir 200 þúsund krónur í vexti á mánuði af skuldum sínum, en reki eigið fyrirtæki sem safni peningum fyrir góðargerðarsamtök. Hún geti því borgað.

Hægt er að lesa greinina hér.