Straumur flóttamanna til Svíþjóðar aldrei meiri

Flóttamannastraumur til Svíþjóðar er nú jafn mikill og á tímum stríðsins á Balkanskaga í byrjun tíunda áratugarins og gera spár ráð fyrir að hann muni halda áfram að aukast.

Michael Ribbenvik, forstjóri Útlendingastofnunar Svíþjóðar, segir í samtali við sænska ríkissjónvarpið að landið standi nú frammi áður óþekkri stöðu. Stríðið í Miðausturlöndum hefur fyrst og fremst valdið auknum straumi en frá síðasta sumri hafa um tvö þúsund flóttamenn komið til Svíþjóðar í hverri viku.

„Það verður að koma þessum manneskjum fljótt undir þak, en íbúðir Útlendingastofnunar kláruðust fyrir þremur árum síðan. Nú neyðumst við til að nýta stærri rými sem okkur þykir vera verri kostur. En við höfum ekkert val,“ segir Ribbenvik.

Fyrsta áratug aldarinnar sóttu að meðaltali um 20 þúsund manns um hæli í Svíþjóð á hverju ári, en gert er ráð fyrir að um 83 þúsund muni í heildina sækja um á þessu ári. Það jafnast á við metárið 1992, á þeim tíma er stríðið á Balkanskaga stóð yfir.

Í nýrri spá Útlendingastofnunarinnar er gert ráð fyrir að á næsta ári verði hælisleitendur um 95 þúsund, um 16 þúsund fleiri en í síðustu spá stofnunarinnar.

„Staðan nú er allt önnur en á tímum Balkanskagastríðsins,“ segir Ribbenvik. „1992 var tímabundinn toppur en nú bendir ekkert til að flóttamannastraumurinn muni minnka. Við teljum að ekki muni draga úr deilunni í Sýrlandi á næstunni, Írak stefnir í ranga átt, ástandið í Afganistan er óljóst og við sjáum heldur ekki að það sé birta til í einræðisríkinu Erítreu.“

Í frétt SVT segir að umsóknir sænsku Útlendingastofnunarinnar eftir tímabundna bústaði fyrir hælisleitendur hafi skapað gremju innan fjölda sveitarfélaga. Eigendur fasteigna hafa margir grætt á því að leigja út kofa á tjaldsvæðum og eldri gistihús sem slíka bústaði. Þar að auki fá sveitarfélög sjaldnast mikinn fyrirvara áður en slík heimili eru opnuð sem hefur skapað vanda þar sem sveitarfélögum er skylt að tryggja börnum hælisleitenda skólavist.

Flóttamenn í heiminum hafa ekki verið fleiri frá því í seinni heimsstyrjöldinni og má fyrst og fremst rekja aukninguna til stríðsins í Sýrlandi og Írak.