Nota sömu aðferðir og tóbaksfyrirtækin

Fjölþjóðleg stórfyrirtæki í matvöru- og drykkjarframleiðslu grafa kerfisbundið undan markmiðum stjórnvalda í heilbrigðismálum. Þau beita til þess sömu aðferðum og tóbaksiðnaðurinn gerði áratugum saman. Þetta fullyrðir hópur vísindamanna í breska læknatímaritinu The Lancet. Með því að framleiða og selja óhollustufæði í stórum stíl eiga þessi stórfyrirtæki stóran þátt í því hve algengir ósmitnæmir sjúkdómar á borð við krabbamein, sykursýki og hjartasjúkdóma eru. Vísindamennirnir hvetja stjórnvöld til að taka höndum saman gegn þessum fyrirtækjum og herða mjög allar reglur um matvælaframleiðslu til að tryggja betra heilsufar. „Óhollustuiðnaðurinn á ekki að hafa neitt hlutverk við að móta stefnu stjórnvalda einstakra ríkja eða alþjóðasamfélagsins gagnvart ósmitnæmum sjúkdómum,“ er ein helsta niðurstaða þeirra. Í grein þeirra í The Lancet segja þeir að greina megi fjórar meginleiðir sem fjölþjóðleg matvælafyrirtæki fara til þess að grafa undan heilbrigðisstefnu stjórnvalda. Fyrsta leiðin er sú að hafa áhrif á niðurstöður rannsókna. Greining á þeim rannsóknum, sem gerðar hafa verið á hollustu matvæla, leiddi í ljós að þær rannsóknir, sem styrktar voru alfarið af matvæla- og drykkjarvöruframleiðendum, voru fjórum til átta sinnum líklegri en aðrar rannsóknir til að gefa af sér niðurstöður sem voru styrktarfyrirtækjunum í hag. Önnur leið er sú að fá stjórnvöld og vísindamenn í lið með sér og taka beinan þátt í að móta þær reglur sem settar eru um matvælaframleiðslu. Þriðja leiðin er sú að þrýsta á stjórnmálamenn og embættismenn, til dæmis með því að styrkja kosningasjóði þeirra sem eru andvígir miklu opinberu eftirliti. Dæmi er nefnt af því að bandarískir sykurframleiðendur hótuðu Alþjóðaheilbrigðisstofnuninni með því að þeir myndu þrýsta á Bandaríkjastjórn til að fá hana til að hætta að leggja fé til stofnunarinnar vegna þess að hún hafði lagt áherslu á að tengsl væru milli sykurneyslu og ósmitnæmra sjúkdóma. Fjórða leiðin er svo sú að hvetja kjósendur til að andmæla opinberum reglum um matvælaframleiðslu en hvetja þess í stað til almennrar fræðslu og upplýsingagjafar, sem hefur ekki reynst jafn áhrifarík. Allar þessar aðferðir eru nauðalíkar þeim sem tóbaksiðnaðurinn beitti með góðum árangri áratugum saman.