Eystri Landsréttur notaði yfir 300 ára gömul lög í gjaldþrotamáli

Eystri Landsréttur í Danmörku notaði 329 ára gömul lög sem forsendu fyrir nýlegum úrskurði sinum í gjaldþrotamáli.

Upphaf málsins er að byggingarverktaki tók að sér að endurnýja einbýlishús. Skömmu eftir að framkvæmdum lauk varð verktakinn gjaldþrota og þrotabú hans gerði kröfu um að það sem var ógreitt af verkinu yrði gert upp. Eftirstöðvarnar námu hálfri milljón danskra króna.

Eigendur hússins höfnuðu þessu og málið fór fyrir héraðsdóm þar sem eigendurnir töpuðu enda gat lögmaður þrotabúsins lagt fram undirritaðan samning um verkið. Eigendurnir áfrýjuðu málinu til Eystri Landsréttar á þeirri forsendu að upphæðin sem deilt var um hefði þegar verið borguð undir borðið. Um slíkt hefði verið munnlegur samningur milli þeirra og verktakans.

Eystri Landsréttur fór aftur til ársins 1683 til að komast að niðurstöðu en í lögbók frá þeim tíma er ákvæði sem segir að vissulega skuli menn standa við skuldbindingar sínar. En það gildi alls ekki ef þær eru ólöglegar eða óheiðarlegar. Kröfum þrotabúsins var því hafnað.