Svarnir óvinir sitja við sama borð í París

Meðal ólíkindatóla sem nú sitja saman í París eru Michel Suleiman, forsætisráðhera Líbanons, Bashar al-Assad, forseti Sýrlands, Ehud Olmert forsætisráðherra Ísraels og Mahmoud Abbas, forseti Palestínumanna.

Því fer fjarri að menn fallist í faðma. Það þótti til dæmis nokkuð broslegt að þegar Assad gekk framhjá Olmert skýldi hann andliti sínu á bakvið handlegginn. En bara að þessir menn skuli vera saman í herbergi þykir nokkur áfangi.

Ehud Olmert þótti kveða fast að orði þegar hann sagði að Ísraelar og Palestínumenn hafi aldrei verið jafn nærri því að setja niður deilur sínar.

Hugsanlega hefur það einhver áhrif að Olmert á mjög undir högg að sækja heimafyrir vegna rannsóknar á meintri spillingu og vill styrkja stöðu sína með þessum hætti.

En Mahmoud Abbas er einnig bjartur í svörum. Hann segir að báðum aðildum sé mikil alvara og að báðir vilji frið. Og það verður að taka með í reikninginn að Ísraelar hafa náð samkomulagi um vopnahlé við Hamas samtökin á Gaza ströndinni. Útlitið hefur því oft verið verra.

Miðjarðarhafssambandið er nýtt ríkjabandalag. Það er óskabarn Nikulásar Sarkozys forseta Frakklands.

Sarkozy ætlaði sér upphaflega að einskorða aðild að sambandinu við ríki sem liggja að Miðjarðarhafinu.

Leiðtogar annarra Evrópuríkja gerðust þá nokkuð trylltir, ekki síst Angela Merkel, kanslari Þýskalands sem var ekki á því að leyfa Frökkum að leika einleik í þessum heimshluta.

Niðurstaðan varð sú að 44 lönd eiga nú aðild að sambandinu, þar á meðal öll ríki Evrópusambandsins.