Útvaldir veiða lax í boði Íslandsbanka

Þrátt fyrir að vera nú að fullu í eigu ríkisins breytir Íslandsbanki ekki út af þeirri venju að bjóða völdum viðskiptavinum í laxveiði. Arion banki bauð viðskiptavinum í tvær veiðiferðir en Landsbankinn gerir ekki slíkt.

Viðskiptabankarnir, að Landsbankanum undanskildum, hófu að bjóða völdum viðskiptavinum sínum í laxveiði á ný árið 2014. Höfðu boðsferðirnar verið aflagðar frá hruni. Samkvæmt upplýsingum frá Íslandsbanka bauð bankinn, líkt og síðustu ár, viðskiptavinum í eina boðsferð í laxveiði í Norðurá.

Edda Hermannsdóttir, samskiptastjóri Íslandsbanka, segir það hafa verið sólarhringsferð. Bankinn vill ekki upplýsa hversu mörgum var boðið í veiði né hver kostnaðurinn var. Íslandsbanki komst að fullu í eign íslenska ríkisins vorið 2016 er kröfuhafar Glitnis afhentu ríkinu 95 prósent eignarhlut í bankanum sem hluta af stöðugleikaframlagi.

Eins og besta hótel

Norðurá í Borgarfirði er ein af bestu laxveiðiám landsins en samkvæmt upplýsingum af vef hennar er meðalveiði síðustu 10 ára rúmlega tvö þúsund laxar á ári. Við Norðurá eru tvö veiðihús en í aðalveiðihúsinu njóta gestir árinnar fullrar þjónustu „eins og best gerist á bestu hótelum,“ segir á vefnum.

Verð á hverja stöng er mjög breytilegt í laxveiðiám almennt eftir tímabilum yfir sumarið og því erfitt að finna út hver kostnaðurinn kann að hafa verið við þessar boðsferðir.

Hann getur numið frá 30 til 150 þúsund krónum á stöng eftir því hvenær farið er í veiði. Landsbankinn, sem sömuleiðis er í eigu ríkisins, segir að þar á bæ sé viðskiptavinum hvorki boðið í veiði né aðrar slíkar ferðir. Þannig hefur það verið frá hruni.

Arion banki, sem íslenska ríkið á 13 prósent hlut í, hóf að bjóða viðskiptavinum sínum í laxveiði sumarið 2014 og voru það fyrstu boðsferðir bankans frá hruni. Það sumar var farið í tvær veiðiferðir en þrjár árið 2015.

Algengt fyrir hrun

Haraldur Guðni Eiðsson, forstöðumaður samskiptasviðs Arion banka, segir að bankinn telji ekki rétt að upplýsa um samskipti við viðskiptavini sína. Hins vegar hafi bankinn áður veitt upplýsingar um fjölda ferða og í ár hafi verið farnar tvær slíkar ferðir.

Boðsferðir voru íburðarmiklar og algengar hjá bönkunum fyrir hrun. Í skýrslu rannsóknarnefndar Alþingis kom fram að þegar allur risnukostnaður Glitnis, Kaupþings og Landsbankans vegna boðsferða, gestamóttöku, veiði, íþróttaviðburða og gjafa á árinum 2004 til 2008 var tekinn saman nam hann rúmlega þremur milljörðum króna. Boðsferðir voru birtingarmynd óhófs, samkvæmt skýrslunni.