Innlent

Tveggja ára fangelsi fyrir nauðgun á Þjóðhátíð í Eyjum

Sunna Kristín Hilmarsdóttir skrifar
Frá þjóðhátíð í Vestmannaeyjum árið 2015.
Frá þjóðhátíð í Vestmannaeyjum árið 2015. Vísir/Vilhelm
Meirihluti fjölskipaðs Héraðsdóms Reykjaness hefur dæmt pilt í tveggja ára fangelsi fyrir að nauðga stúlku, sem er fyrrverandi kærasta hans, í tjaldi á Þjóðhátíð í Vestmannaeyjum sumarið 2015. Þá var hann jafnframt dæmdur til þess að greiða stúlkunni miskabætur að upphæð 1,5 milljónir króna.



Ekki kemur fram í dómnum hvað stúlkan er gömul en þó verður ráðið af honum að hún hafi verið undir lögaldri. Þá voru hún og pilturinn á svipuðum aldri samkvæmt upplýsingum Vísis og var ungur aldur hans metinn honum til refsilækkunar.



Allt í góðu til að byrja með

Þegar brotið átti sér stað var um mánuður síðan að stúlkan hætti með piltinum eftir sjö mánaða samband en umrætt kvöld ætluðu þau að hittast til að sofa saman. Þau hittust við matartjaldið í Herjólfsdal og fóru svo saman í tjald piltsins. Samkvæmt framburði stúlkunnar fyrir dómi byrjuðu þau að kyssast og þá hafi allt verið í góðu.



Kynlífið hafi byrjað eðlilega en í ákæru er broti piltsins lýst á þann veg að hann hafi, eftir að hann og stúlkan hófu samfarir með vilja beggja, beitt stúlkuna „ofbeldi og ólögmætri nauðung við samfarirnar, slegið hana ítrekað í andlitið, sett fingur í endaþarm hennar og ekki látið strax af háttseminni þó hún hafi beðið hann um það og reynt að færa höndina til [...].“



Þá var hann einnig ákærður fyrir að taka um háls stúlkunnar og þrengja að, klípa hana fast í brjóstin og bíta hana í vörina en pilturinn hélt samförunum áfram á meðan á þessu öllu stóð. Hlaut stúlkan af þessu margvíslega áverka, meðal annars mar á hálsi, sprungu við endaþarmsop og mar á báðum brjóstum.



Krafðist frávísunar

Pilturinn neitaði sök og krafðist frávísunar málsins fyrir dómi. Byggði frávísunarkrafan á því að í gögnum málsins lægju fyrir yfirlýsingar bæði af hálfu hans og stúlkunnar um að háttsemin, sem lýst væri í ákæru, félli að öllu leyti undir venjubundið kynlíf þeirra.



„Því verði að líta svo á að ákæran byggist á því að í umrætt sinn hafi háttsemi ákærða farið út fyrir þau mörk sem hafi verið viðurkennd í samlífi þeirra. Engin tilraun sé þó gerð í ákæru, né rannsóknargögnum, til að útskýra hvar þessi mörk liggi, það er hvenær samræðið hafi breyst úr því að vera kynmök með samþykki beggja yfir í það að háttsemi ákærða varðaði við 194. gr. almennra hegningarlaga,“ segir í dómi héraðsdóms með vísan til greinargerðar piltsins fyrir dómi.



Þá gerði pilturinn einnig athugasemd við rannsókn lögreglu og taldi að hún hefði öll gengið út á að reyna að sýna fram á sekt hans en dómurinn taldi hvorki vera annmarka á rannsókn málsins né ákæru sem leitt gætu sjálfkrafa til frávísunar.



Kallaði stúlkuna hóru og druslu

Dómurinn mat það jafnframt svo að fullyrðing piltsins um að kynlífið í tjaldinu hafi verið í samræmi við kynlíf sem hann og stúlkan hafi áður stundað væri ekki studd með gögnum málsins eða framburði vitna.



„Ákærði hefur í raun sjálfur lýst því að kynlíf þeirra hafi verið annað en áður og ofbeldisfullt, en hann hefur viðurkennt að hafa kallað brotaþola hóru og druslu, sem hann hafi ekki gert áður, slegið hana fastar en hann ætlaði sér og verið harðhentur. Þá viðurkenndi ákærði hjá lögreglu að þegar brotaþoli sagði honum að hætta að setja fingur í endaþarm hennar hafi hann ekki hætt strax,“ segir í dómi héraðsdóms en framburður hans fyrir dómi var nokkuð frábrugðinn því sem hann bar hjá lögreglu.



Þannig hafi hann dregið úr þeim framburði sínum að hann hafi slegið stúlkuna of fast og ekki lengur talið að hún hafi farið út úr grátandi vegna þess og þess að hann hafi kallað hana illum nöfnum heldur aðeins vegna þess síðarnefnda. Sagði hann fyrir dómi að orðbragðið hafi verið það eina sem hafi gengið of langt hjá honum í umrætt sinn.



Einn dómari ósammála

Samræmi var hins vegar í framburði stúlkunnar hjá lögreglu og fyrir dómi. Þá var hún með fjölmarga áverka sem studdu frásögn hennar auk þess sem fjölmörg vitni sem hittu hana eða ræddu við hana í kjölfar þess að brotið var á henni umrædda nótt lýstu því að hún hefði verið í mikilli geðshræringu. Þá liggur fyrir að miklar breytingar urðu á stúlkunni í kjölfar atviksins og flosnaði hún til að mynda upp úr skóla.



Var pilturinn því sakfelldur fyrir nauðgun af meirihluta fjölskipaðs héraðsdóms en einn dómaranna taldi að sýkna ætti piltinn af nauðgun:



„Bogi Hjálmtýsson héraðsdómari telur sannað að ákærði hafi viðhaft þá háttsemi sem í ákæru greinir og að sú háttsemi sé ofbeldi og hlutlægt séð nauðgun. Við saknæmismat um ásetning ákærða verði að líta til þeirra upplýsinga sem liggi fyrir í málinu um hvernig kynferðislegu sambandi aðila var háttað og að í umrætt sinn hafi ákærði haft réttmæta ástæðu til að ætla að brotaþoli hafi verið samþykk samförum við hann. Með hliðsjón af því verði ekki séð að ásetningur ákærða hafi náð til þess að nota hinar ólögmætu verknaðaraðferðir til þess að ná fram kynmökunum, og því beri að sýkna ákærða af nauðgun,“ segir í dómnum sem kveðinn var upp í lok apríl.



Athugið. Allar athugasemdir eru á ábyrgð þeirra er þær rita. Vísir hvetur lesendur til að halda sig við málefnalega umræðu. Einnig áskilur Vísir sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi eða ósæmilegar athugasemdir og ummæli þeirra sem tjá sig ekki undir eigin nafni.

Fleiri fréttir

Sjá meira


Velkomin á Vísi. Þessi vefur notar vafrakökur. Sjá nánar.