Vill að borgin stöðvi háhýsi úr fortíðinni

„Þeir sem eru með gróðahagsmunina eru alltaf nokkrum skrefum á undan hinum og þetta er allt að fara í sama farið aftur,” segir Ásta Olga Magnúsdóttir tölvunarfræðingur sem vill að komið verði í veg fyrir áætlaða byggingu sjö hæða íbúðahúss á Mýrargötu 26.

Borgin veitti byggingarleyfi fyrir íbúðarblokkinni á árinu 2006. Á lóðinni stóð Hraðfrystistöðin áður. Framkvæmdir fóru í gang en stöðvuðust hrunárið 2008. Þá hafði aðeins neðsti hluti hússins verið steyptur. Verktakafyrirtækið Atafl varð gjaldþrota og Landsbankinn eignaðist Mýrargötu 26. Í fyrra eignaðist Atafl lóðina aftur.

Ásta bendir á að frá því fyrir hrun hafi orðið mikil stefnubreyting varðandi uppbyggingu hafnarsvæðisins. Horfið hafi verið frá allsherjar niðurrifi. Fulltrúar borgarinnar hafi reynt að semja við lóðarhafann á Mýrargötu 26 um að húsið yrði lækkað niður í fimm hæðir. Á endanum hafi lóðarhafinn þó ákveðið að halda upphaflegu striki og byggja samkvæmt upprunalegri áætlun. Nokkrar íbúðir í húsinu séu þegar seldar þótt framkvæmdir séu ekki hafnar.

Ásta segir borgina verða að horfast í augu við að hafa gert mistök í málinu í upphafi. Sjá verði til þess að hætt verði við bygginguna. Landsbankinn, sem hún telji enn raunverulegan eiganda Mýrargötu 26 sem lánardrottinn, hafi nú tækifæri til að sýna í verki þá samfélagslegu ábyrgð sem bankinn segist bera með því að taka þátt í að bæta tjón lóðarhafans sem þurfi einfaldlega að fá lóð annars staðar.

„Það er ekkert tekið tillit til almennings,” segir Ásta. „Þessi bygging fyllir algerlega út í lóðina og er ekki að gera neitt fyrir umhverfi sitt og er í ósamræmi við byggðina í kring. Hús sem verið er að friða í kring falla algerlega í skuggann og allar göngu- og hjólaleiðir versna.“

Ásta segist telja að lóðarhafinn hljóti að hafa fyrirgert byggingarleyfinu með framkvæmdaleysi árum saman. Þá sé einkennilegt að málið fari ekki í kynningu að nýju. „Það er eins og engum komi þetta við lengur,” segir Ásta sem kveðst nú íhuga undirskriftasöfnun. „Það er aldrei of seint þegar það er ekki búið að byggja.”

Ef ekki semst við lóðarhafann telur Ásta að borgin eigi að reyna dómstólaleiðina. „Borgin tekur aldrei slaginn og hefur aldrei gert. Af hverju er verktakinn ekki látinn sýna fram á sitt tjón fyrir dómstólum? Hver er réttur borgarbúa?” spyr Ásta Olga Magnúsdóttir.

Ekki náðist tal af Páli Hjaltasyni, formanni skipulagsráðs Reykjavíkur í gær.gar@frettabladid.is