Fluttu til Reykjavíkur til að koma syni sínum í blóðskilun

Ólafur Karl Óskarsson er aðeins þriggja ára en hefur þegar verið sem samsvarar tæpum mánuði alls í blóðskilunarvél. Fjölskylda hans reif sig upp með rótum á Akureyri og flutti til Reykjavíkur, þar sem einu blóðskilunardeild landsins er að finna.

Við sögðum frá því í fréttum okkar í gær að fjórir af þeim sextíu og fimm nýrnasjúklingum sem nú fara í blóðskilun hafa þurft að flytja af landsbyggðinni og til borgarinnar vegna þessa. Ólafur Karl er einn af þeim.

Það kom í ljós strax við fæðingu að Ólafur Karl, eða Óli eins og hann er kallaður, væri mikið veikur og ætti við nýrnavandamál að stríða.

Í morgun fór hann í blóðskilun í 206. skiptið hér á landi. Hann er blóðskilunarvélinni í tæpa þrjá tíma í senn, þrisvar í viku, og jafnvel oftar.

Það var stórt skref fyrir litlu fjölskylduna að yfirgefa Akureyri.

„Það varð öll fjölskyldan okkar eftir. Stóri bróðir hans sem er þrettán ára, varð eftir og býr hjá afa sínum og ömmu. Hann kaus að búa þar. Við skildum bara eiginlega alla eftir og erum bara þrjú hér," segir Ásrún Hersteinsdóttir, móðir Ólafs Karls.

Þau mæðgin búa nú ásamt föður Óla í Grafarvoginum. Þrátt fyrir allt er Óli orðinn vanur blóðskilunarvélinni og unir sér vel í félagsskap starfsfólksins á deildinni, auk þess sem hann lætur aldrei við sig besta vin sinn voffann. Móðir Óla segist hafa vonast til að farið yrði að bjóða upp á blóðskilun á fleiri stöðum á landinum.

„Það er náttúrulega hálf hart að maður þurfi að flytja úr heimabænum sínum. En þetta hefur ekkert brest á þessum þremur og hálfa ári síðan hann fæddist. Það er enn bara boðið upp á blóðskilun hér."

Hvað finnst þér um það? „Mér finnst það mjög skrýtið. Þetta er erfitt. Það er auka álág á fólk að þurfa að yfirgefa sitt heimasvæði til þess að sækja sér líf á Landspítalann."