Sautján komnir upp

Fölskvalaus gleði ríkir nú í Chile þar sem hverjum námumanninum af öðrum er bjargað úr iðrum jarðar. Grátandi ættingjar taka á móti þeim og jafnvel harðbitnir fréttamenn fella tár.

Tólf námumenn af 33 eru komnir upp á yfirborðið þegar þetta er skrifað. Þeir eru hífðir upp um þrönga borholu af 700 metra dýpi í sérhönnuðu björgunarhylki sem er ekki mikið breiðara en axlir þeirra. Ferðin upp tekur um 20 mínútur sem er talsvert styttri tími en búist var við í upphafi. Á meðan eru þeir í talsambandi bæði niður í námuna og upp á yfirborðið.

Það tekur á aðra klukkustund að bjarga hverjum manni því hylkið þarf jú að fara niður aftur, og það er vandlega yfirfarið eftir hverja ferð, bæði niðri í námunni og á yfirborðinu.

Björgunin hófst í nótt með því að einn björgunarmanna seig niður til námumannanna í hylkinu, til þess að stjórna aðgerðum. Það urðu miklir fagnaðarfundir.

Þeir sem þegar eru komnir upp virðast allir í góðu líkamlegu ásigkomulagi. Það var meðvituð ákvörðun að taka hraustustu mennina upp fyrst. Þeir voru valdir með það í huga að þeir ættu auðveldara með að takast á við það ef eitthvað færi úrskeiðis í fyrstu ferðum hylkisins.

Á yfirborðinu bíða ættingjar og vinir. Gleðin er fölskvalaus þegar hver maðurinn kemur upp á eftir öðrum. Ættingjarnir gráta og hrópa og faðma ástvininn að sér.

Stemmingin er slík að jafnvel harðbitnustu fréttamenn hafa sést strjúka burt tár. Í stað þjóðarsorgarinnar sem ríkti fyrir 69 dögum þegar mennirnir voru taldir af, ríkir nú þjóðargleði í Chile.