Ráðherrar í ólgusjó

Framhjáhöld og embættisafglöp eru á meðal þess sem þrír ráðherrar í ríkisstjórn Tony Blairs þurfa að svara fyrir þessa dagana. Hneykslið kemur sér verulega illa fyrir Verkamannaflokkinn, því sveitarstjórnakosningar eru á næsta leyti í Bretlandi. Sveinn H. Guðmarsson.

Óhætt er að segja að bresku blöðin hafi komist í feitt þegar uppvíst varð að hvorki fleiri né færri en þremur ráðherrum hefði orðið alvarlega á í messunni, á einum og sama deginum. Gula pressan hefur skemmt sér sérstaklega vel yfir framhjáhaldi aðstoðarforsætisráðherrans Johns Prescott en komið hefur í ljós að hann átti í löngu ástarsambandi við ritara sinn þrátt fyrir að hafa verið giftur í 45 ár. Patricia Hewitt, heilbrigðisráðherra, hefur sömuleiðis fengið fyrir ferðina. Hún var höfð að háði og spotti á ráðstefnu hjúkrunarfræðinga þar sem hún hélt því fram að allt væri í himnalagi í breska heilbrigðiskerfinu. Þessi mál eru hins vegar smámunir í samanburði við klemmuna sem Charles Clarke innanríkisráðherra er í. Hann varð að biðjast opinberlega afsökunar eftir að greint var frá því að rúmlega eitt þúsund fangar af erlendum uppruna hefðu verið látnir lausir úr haldi án þess að fjallað hefði verið um hvort vísa ætti þeim úr landi, eins og þó er lögbundið. Í þessum hópi eru menn sem dæmdir hafa verið fyrir alvarlega glæpi á borð við morð og nauðganir og því er málið litið mjög alvarlegum augum. Í fyrirspurnartíma í þinginu í gær sóttu íhaldsmenn mjög hart að Tony Blair forsætisráðherra og skoruðu á hann að láta Clarke víkja úr stjórninni. Samherjar Blair hafa í dag reynt að gera lítið úr þessum hneykslismálum en eflaust eiga breskir kjósendur eftir að hafa þau í huga þegar þeir greiða atkvæði í sveitarstjórnarkosningum í upphafi næsta mánaðar.