Vilja taka við af Blair

Tveir menn vilja flytja föggur sínar inn í Downing-stræti 10 eftir kosningarnar, Michael Howard Íhaldsflokki og Skotinn Charles Kennedy, frjálslyndum demókrötum. Tony Blair leiddi Verkamannaflokkinn til sigurs árið 1997 og aftur 2001. Á þessum átta árum hefur hann sjóast, elst og dalað mikið í vinsældum. Í upphafi ferilsins var hann ástæða sigurs Verkamannaflokksins, en kannanir benda til þess að hann sé nú dragbítur. Könnun dagblaðsins Guardian sýnir að almenningi finnst Blair hafa útgeislunina sem forsætisráðherra þarf að hafa og ber virðingu fyrir honum. Hins vegar sýnir sama könnun að hann er talinn lygari, ótrúverðugur og sleipur. Og loks segja fréttskýrendur að eftir tvö kjörtímabil sé almenningur hreinlega orðinn leiður á Blair og eigi bágt með því að trúa honum þegar hann lofar því að ástandið geti bara batnað. „Hvenær?“ er spurningin sem fólk spyr. Þeir sem vilja Blair á brott og komast að eru stjórnarandstöðuleiðtogarnir Michael Howard Íhaldsflokki og Skotinn Charles Kennedy, frjálslyndum demókrötum. Leiðtogavandræði Íhaldsflokksins urði þess valdandi að Michael Howard kom aftur fram á sjónarsviðið 2003 eftir að hafa í raun hætt afskiptum af stjórnmálum. Könnun Guardian bendir til þess að fólk telji Howard heiðarlegri en Blair og að hann njóti virðingar, en sé talinn jafn ótrúverðugur og Blair og ekki síður sleipur. Og það sem skiptir líkast til einna mestu máli: hann þykir ekki hafa neina útgeislun. Meira að segja þrír af hverjum fjórum kjósendum Íhaldsflokksins eru á því að hann hafi ekki það sem til þarf. Þungavigtarmenn eru þegar sagðir leita að eftirmanni Howards, takist ekki að vinna fjörutíu ný þingsæti í kosningunum. Charles Kennedy er ungi maðurinn í hópnum. Hann gerðist frjálslyndur demókrati árið 1983, aðeins tuttugu og þriggja ára að aldri, og var þá þegar talinn leiðtogaefni. Hann þykir hafa markað flokknum markvissa stefnu og er vinsæll meðal andstæðinga stríðsreksturs en hann var eini stjórnmálaleiðtoginn á breska þinginu sem lagðist gegn stríðinu í Írak. Hann er kjaftfor Skoti sem vakið hefur vonir flokksmanna um betri tíð. Hann er líka fyrsta forsætisráðherraefni í breskri stjórnmálasögu sem eignast barn í miðri kosningabaráttunni. Það segir þó sitt að veðmangarinn Ladbrokes telur líkur Kennedys á því að setjast á forsætisráðherrastól jafn líklegt og að sonurinn nýfæddi geri það. Og svo er það pólitísk framtíð Bretlands. Sem stendur er langlíkegast að Gordon Brown fjármálaráðherra verði löngu orðinn forsætisráðherra Bretlands næst þegar boðað verður til kosninga. Hann er margfalt vinsælli en Blair, nýtur meira trausts og er sagður sterki maðurinn innan flokksins. Slagorð margs gárungsins í Verkamannaflokknum þessi dægrin hljómar enda: „Kjóstu Blair, fáðu Brown.“