Hefðir og reglur hafa mikil áhrif

Kosningabaráttan í Bretlandi er í fullum gangi og lokaspretturinn hafinn. Bresk pólitík byggist á hefðum og reglum sem hafa mikil áhrif á niðurstöður kosninganna. Þetta var allt saman mun einfaldara hér áður fyrr þegar breska þjóðin skiptist í tvær meginfylkingar, rauða gegn blárri, vinstri gegn hægri, Verkamannaflokkinn gegn Íhaldsflokknum. Þetta er liðin tíð. Vinstri er ekki lengur vinstri heldur nokkurs konar hægri miðja og gult er byrjað að trufla litasamsetninguna verulega. Frjálslyndir demókratar hafa sótt inn á tóman vinstri kantinn og fitna þar og stækka. Það verður gengið til kosninga á fimmtudaginn og stóru flokkarnir þrír eru komnir djúpt ofan í skotgrafirnar. Baráttan stendur um þingsætin í Westminister en það er reyndar ekki eina þingið á Bretlandi. Síðustu ár hefur verið lögð áhersla á að draga, að minnsta kosti að hluta til, úr algerri miðstýringu Westminister. Þannig hefur skoska þingið umtalsverð völd í mörgum málefnum sem snerta Skotland, þingið í Wales er öllu valdaminna og þingið á Norður-Írlandi hefur reyndar verið óstarfhæft eftir að friðarsamkomulagið fór í vaskinn. Það er ekki kosið inn á þessi þing núna heldur eru þingmenn þess kosnir í aðskildum kosningum en sumir segja að minnkandi kosningaþátttaka Breta, sem síðast fór niður í 59 prósent, helgist meðal annars af kosningaþreytu. Þeir þurfi hreinlega að kjósa of oft. Önnur skýring er auðvitað yfirburðastaða Verkamannaflokksins sem virðist ætla að sigla inn í sitt þriðja kjörtímabil þrátt fyrir að þjóðin sé almennt sammála um að Blair sé ekki treystandi. Þá finnst mörgum eins og þeirra bíði ekkert raunverulegt val inni í kjörklefanum, flokkarnir séu einfaldlega orðnir of líkir. Þau mál sem helst er tekist á um fyrir þessar kosningar eru efnahagsmálin en þar er þó lítill ágreiningur á milli flokka, máklefni innflytjenda sem Íhaldsflokkurinn vil setja kvóta á, Írak er áberandi í umræðunni og almenn andstaða við stefnu Blairs þar. Langir biðlistar í heilbrigðiskerfinu eru hitamál sem og menntamálin þar sem ákvörðun Verkamannaflokksins að innleiða skólagjöld í háskólum hefur hleypt illu blóði í marga.