Sig­ríður Th. Er­lends­dóttir er látin

Greint er frá andlátinu í Morgunblaðinu í morgun.

Í tilkynningu frá fjölskyldu Sigríðar segir að hún hafði fæðst í Reykja­vík hinn 16. mars árið 1930. Hún var dótt­ir hjón­anna Jó­hönnu Vig­dís­ar Sæ­munds­dótt­ur hús­móður og Er­lends Ólafs­son­ar sjó­manns.

„Hún ólst upp á Baróns­stíg ásamt systr­um sín­um, Guðríði Ólafíu rit­ara og Guðrúnu hæsta­rétt­ar­dóm­ara, en Ólaf­ur, tví­bura­bróðir Guðrún­ar, lést á barns­aldri.

Hún lauk stúd­ents­prófi frá Mennta­skól­an­um í Reykja­vík árið 1949 og lagði stund á há­skóla­nám í ensku og frönsku. 1953 gekk hún að eiga Hjalta Geir Kristjáns­son, hús­gagna­arki­tekt og fram­kvæmda­stjóra Kristjáns Sig­geirs­son­ar hf. Þau eignuðust fjög­ur börn á næstu níu árum, Ragn­hildi ráðuneyt­is­stjóra, Kristján viðskipta­fræðing, Er­lend rekstr­ar­hag­fræðing og Jó­hönnu Vig­dísi fjöl­miðla­fræðing og frétta­mann. Um það leyti reistu þau hjón­in sér glæsi­legt hús við Bergstaðastræti 70, sem jafn­an er talið með merk­ari 20. ald­ar bygg­ing­um í Reykja­vík. Hún bjó þar til dauðadags en Hjalti Geir lést fyr­ir tæp­um tveim­ur árum.

Sig­ríður hóf rann­sókn­ir í kvenna­sögu upp úr 1970, þá rúm­lega fer­tug að aldri, og lauk BA-prófi í sagn­fræði árið 1976. Hún lauk svo kandí­dats­námi í sagn­fræði frá Há­skóla Íslands árið 1981 með ít­ar­legri frum­rann­sókn á at­vinnuþátt­töku reyk­vískra kvenna á ár­un­um 1890-1914. Árið 1982 varð hún fyrst til að kenna sér­stök nám­skeið í kvenna­sögu í sagn­fræði við HÍ þar sem hún var stunda­kenn­ari þar til hún lét af störf­um fyr­ir ald­urs sak­ir árið 1999.

Sig­ríður var brautryðjandi í rann­sókn­um á sögu kvenna og lagði með kennslu sinni og rann­sókn­um grunn að kvenna­sögu sem fræðigrein hér á landi. Hún sat m.a. í stjórn Kvenna­sögu­safns­ins, Minja og sögu og Styrkt­ar­sjóðs Stofn­un­ar Vig­dís­ar Finn­boga­dótt­ur. Hún skrifaði bók­ina Ver­öld sem ég vil, sem kom út 1993 og er saga Kven­rétt­inda­fé­lags Íslands frá stofn­un 1907 til 1992,“ segir í tilkynningunni frá fjölskyldu Sigríðar.