Hús bandaríska sendiráðsins til sölu: Birtir yfir Þingholtunum við brotthvarf hinnar bandarísku njósnastarfsemi

Fyrrum húsakynni bandaríska sendiráðsins eru nú komin í söluferli. Sendiráðið hefur flutt starfsemi sína í rammgert virki við Engjateig en kostnaður við gerð þess mun hafa verið um sex og hálfan milljarð króna.

700 til 750 milljóna króna eign

Það þýðir að húsakynni Bandaríkjamannanna við Laufásveg eru laus en þar hefur sendiráðið verið til húsa frá því það opnaði í seinni heimstyrjöldinni árið 1941. Byggingarnar þar eru snar þáttur í sögunni og er oft nefnt í því sambandi að Ronald Reagan þá Bandaríkjaforseti, gisti þar þegar hann kom til Íslands á leiðtogafundinn 1986.

Allur reiturinn Laufásvegur 19-23 og svo Þingholtsstræti 34 er komið í sölu. Samtals er um að ræða 2.066 fermetra í hjarta Þingholtanna. Í sölulýsingu segir:

„Um að ræða 4 byggingar á eignarlóð með stórum og fallegum sameiginlegum garði í miðjunni. Byggingar á Laufásvegi 19 standa þó á óskiptri lóð.“

Vísir heyrði í Styrmi Bjarti Karlssyni fasteignasala en hann segir að þegar hafi margir sýnt eigninni áhuga og er hún þó varla komin í auglýsingu. Styrmir segir það enda svo að eignin bjóði uppá mikla möguleika en söluvæntingar nema um 700 til 750 milljónum króna. „Það kemur svo í ljós hvað fólk vill borga fyrir þetta.“

Nágrannarnir himinlifandi að losna við Kanann

Styrmir sér fyrir sér að húsakynnin gætu hýst ýmsa starfsemi, þarna væri til að mynda hægt að setja upp hótel, hostel; klúbbastarfsemi af ýmsu tagi.

„Þarna er mikið af baðherbergjum. Tvær sánur í sitthvoru húsinu og svo eru þarna munir sem hægt er að nýta. Þarna er til dæmis það sem ég kalla Reagan-herbergið, þar sem Ronald Reagan gisti þegar hann kom til landsins,“ segir Styrmir.

Og víst er að engin eftirsjá er af þeirri starfsemi sem þarna var áður, um áratugi. Benedikt Erlingsson leikstjóri hefur búið þarna steinsnar frá hartnær alla sína ævi.

„Við öll í hverfinu erum himinlifandi,“ segir Benedikt spurður hvort ekki sé eftirsjá af þessum nágrönnum. Hann er ekkert í því að fegra það.

„Við losnum við sprengjublómabeðin og aggressívt heimsveldi sem er í stríði í nokkrum heimsálfum. Og njósnastofnun sem við losnum við. Menn geta nú talað frjálst í hverfinu, að það sé ekki einhver að þýða og gefa rapport um heimilisfólk. Já, það er eins og birti yfir Þingholtunum að losna við þá. Þetta endaði með því að Ameríka sýndi sitt rétta andlit þegar Trumpistarnir tóku yfir sendiráðið. Vona bara að danska sendiráðið flytji ekki þangað. þá er verr af stað farið en heima setið,“ segir Benedikt.

Njósnastarfsemi í Þingholtunum

Seinni tíma saga sendiráðsins fjallar um mann sem vildi fá lífverði, að sögn Benedikts.

„Og um alla öryggisverðina sem voru að vinna hérna, þurftu að hanga þarna og leita að leyniskyttum í gluggum hjá okkur. Ekki skemmtilegt starf að vera útilegumaður í einkennisbúningi að þjóna erlendu heimsveldi.“

Þá segir Benedikt að það hljóti jafnframt að losna önnur íbúð við næstu götu, leyniíbúðin þeirra. Hann lýsir því að ef menn gangi tvisvar fram hjá sendiráðinu séu þeir eltir og skrifuð um þá skýrsla. Á því eftirliti sé ákveðið kerfi sem snúi að öllu sem ekki er innan settra reglna.

„Erpur gerði flugeldaárás á húsið, reyndar af bílskúrsþakinu okkar sem leiddi til þess að um mig var gerð þykk og mikil skýrsla.“

Benedikt segir Bandaríkjamenn stöðugt á vaktinni, við að safna upplýsingum, löglegum sem ólöglegum. 

„Þetta er virki og í raun viðurkennt form á njósnum. Öll sendiráð eru í raun njósnastofnanir.“