Finnst laun þingmanna og ráðherra alltof lág

Karl Garðarsson þingmaður Framsóknarflokksins og Brynhildur Pétursdóttir þingmaður Bjartrar framtíðar voru gestir Heimis Karlssonar á Sprengisandi í morgun. Ræddu þau meðal annars ýmsar hliðar þingmennskunnar og þingstarfanna, þar á meðal álag og laun þingmanna, en Karl sækist eftir 1. sæti á lista framsóknarmanna í Reykjavík en Brynhildur ætlar að hætta á þingi eftir kosningarnar í haust.

„Mér finnst þetta vera töluverð mikil vinna og af því að ég sit í fjárlaganefnd þá er alveg brjáluð vinna þar fram að jólum. En það sem bjargar þessu er að fríin eru góð og mér finnst að maður eigi ekkert að tala þau niður því þá getur maður verið heima hjá sér og svolítið ráðið því sem maður er að gera,“ sagði Brynhildur.

Brynhildur kveðst ekki vera að hætta út af vinnuálagi á þingi; hún sakni þess einfaldlega að vera heima hjá sér á Akureyri.

„En ef það er einhver svona eftirsjá eða ef ég gæti breytt einhverju þá hefði ég þurft að gefa kjördæminu mínu meiri tíma. Mér finnst ég ekki hafa getað sinnt því eins og ég hefði viljað því mér finnst ég hafa verið bundin í Reykjavík bara yfir öðrum þingstörfum.“

„Starf sem þú ert aldrei alveg laus við“

Karl sagði mikilvægt að muna að skyldur þingmanna takmarkist ekki aðeins við þinghúsið.

„Við fáum boð á viðburði og það er ætlast til að við mætum víða. Það er ætlast til að við mætum í fjölmiðla til að sinna þeim hluta og það sem er mikilvægt að hafa í huga varðandi þingstarfið er að þetta er starf sem þú ert aldrei alveg laus við því það er verið að ónáða þig á öllum tímum sólarhrings.“

Brynhildur sagði að henni fyndist hún ekki verða fyrir miklu áreiti utan vinnutíma.

„Það áreiti innan gæsalappa hefur mér alltaf fundist vera jákvætt. Það var að vísu um tíma einhver maður sem hringdi oft á furðulegum tímum í heimasímann, kannski í glasi, ég veit það ekki. Það var eina svona óþægilega áreitið sem ég hef fann,“ sagði Brynhildur og tók fram að hún vildi ekki nota orðið áreiti um þetta því henni hefði alltaf fundist mjög gaman í vinnunni.

Karl sagðist heldur ekki hafa lent í neinu neikvæðu áreiti. Það væri sjálfsagt og gaman að spjalla við ókunnugt fólk á förnum vegi um pólitík og það væri einfaldlega hluti af starfinu.

Ekki sáttur við að embættismenn séu með 50 prósent hærri laun en ráðherrar

Þegar kom að umræðu um laun þingmanna sagði Karl:

„Ég er þeirrar skoðunar að laun þingmanna eru of lág. Ég get tekið sem dæmi bara mín laun. Ég er á strípuðum launum sem þingmaður Reykjavíkur, ekki með neinar útgreiðslur, og ég fæ útborgað 500 þúsund og eitthvað á mánuði eftir skatt. Menn halda að við séum á miklum aukagreiðslum fyrir að mæta á nefndarfundi en við fáum ekkert borgað fyrir nefndarfundi.“

Aðspurður hver launin ættu að vera kvaðst Karl ekki vita það en nefndi þá að honum þætti laun ráðherra jafnframt of lág miðað við það mikla álag sem væri á þeim.

„Ég er til dæmis ekkert sáttur við það að það séu einhverjir embættismenn í ríkisstofnunum með kannski 50 prósent hærri laun en ráðherrar,“ sagði Karl.

Fólk í pólitík af hugsjón, ekki bara fyrir peninga

Hann vildi ekki taka afstöðu til þess hvort það ætti að tvöfalda laun ráðherra og þingmanna.

„Ég er bara að segja að þessi strúktúr á launum hjá ráðherrum versus það sem er hjá ríkisstofnunum að það sé eitthvað mjög óeðlilegt við það.“

Brynhildur sagðist ekki hafa verið ósátt við laun sín sem þingmaður en það helgaðist ef til vill af því að hún hefði aldrei haft neitt sérstaklega góð laun. Hún segir að það megi vel vera að með hærri launum fengist hæfara fólk inn á þing.

„Þetta má alls ekki vera þannig að launin hreki fólk frá, við viljum fá hæft fólk en þú ert auðvitað líka að gera að einhverju leyti af hugsjón. Ég vil ekki bara fá eitthvað fólk sem sér fyrir sér eitthvað mjög vel launað starf.“