Davíð Þór biður Maríu afsökunar

Guðfræðingurinn og pistlahöfundurinn Davíð Þór Jónsson, hefur beðið Maríu Lilju Þrastardóttur afsökunar á að hafa hótað að stefna henni fyrir meiðyrði. María Lilja svaraði pistli Davíðs, sem var birtur í Fréttablaðinu um helgina, og þótti Davíð illa að sér vegið. Hann gaf henni því þrjá sólarhringa til þess að biðja sig afsökunar á ummælum eins og að hann hefði brenglað viðhorf til kynlífs og hefði ritstýrt klámbækling.

Orðrétt skrifar Davíð Þór á bloggsvæði sitt:

„Ég skrifa þennan pistil til að biðja þig afsökunar á því að hafa hótað þér málsókn vegna greinar þinnar „Opið bréf til Davíðs Þórs Jónssonar" sem birtist á vefsíðunni Innihald.is sl. mánudag. Ég iðrast þeirrar hótunar. Hún var sett fram í uppnámi vegna skrifa þinna og var mér ekki samboðin. Það eina sem ég get sagt mér til varnar er að ég held að þær þungu sakir, sem ég er borinn í umræddri grein, gætu komið mér rólyndara fólki úr jafnvægi. Ég set þessa afsökunarbeiðni fram á sama vettvangi og ég setti hótunina fram í þeirri von að hún berist þér til eyrna með sama hætti. Ég er ekki að krefja þig um fyrirgefningu, en ég vona að þér muni einhvern tímann finnast ég eiga inni fyrir henni. Hótun mín um lögsókn er hér með dregin til baka."

Davíð áréttar hinsvegar í afsökunarbeiðni sinni að hann dragi hana ekki til baka því hann óttist að tapa málinu. „Þvert á móti hafa mér lögfróðari menn sagt mér að málið ynnist nær örugglega. Fullyrðingar um refsiverða háttsemi og kynferðislega brenglun flokkast víst tvímælalaust undir meiðyrði samkvæmt lögum," skrifar hann.

Davíð víkur hinsvegar að því að málflutningur Maríu sé varhugaverður.

„Staðreyndin er nefnilega sú að fullt af fólki er dauðhrætt við að leggja orð í belg af ótta við viðbrögð eins og grein þín var. Og það, María Lilja, er jarðvegur fasismans. Þegar fólk þorir ekki að segja skoðanir sínar af ótta við ofbeldi er illt í efni. Þá er ástæða til að staldra við og hugsa sinn gang. Ég verð því að segja eins og er að ásakanir þínar um tilraunir til þöggunar þóttu mér koma úr hörðustu átt.

Þar hjó sá er hlífa skyldi," skrifar Davíð sem lýkur langri afsökunarbeiðni sinni á orðunum:

„Að lokum vil ég aðeins ítreka afsökunarbeiðni mína og harma að ég skyldi með hótun minni um málshöfðun draga þessa mikilvægu og viðkvæmu umræðu niður á plan sem ég vil vera hafinn yfir."