Lyftuvörður fer með ljóð fyrir skíðagesti

„Þetta mælist svo vel fyrir að fólk er farið að rukka mig um ljóðin," segir Ísleifur Friðriksson, lyftuvörður í Bláfjöllum sem hefur tekið upp á þeirri nýlundu að lesa ljóð fyrir gesti í röðinni að stólalyftunni. Kveðskapurinn, sem er lesinn upp í frostinu, er jafn fjölbreyttur og hann er margur - Ísleifur les allt frá Passíusálmunum yfir í eigin kveðskap.

Spurður hvernig það hafi komið til að hann fór að lesa ljóð fyrir gesti Bláfjalla segir hann það aðallega vegna þess að langar raðir hafi átt það til að myndast, þá hafi hann drepið tímann og lesið ljóð fyrir almenning. Hann segist hafa byrjað á því að lesa Passíusálmana, „en vegna þess að ég er sjálfur ásatrúarmaður, þá ákvað ég að hafa smá jafnræði þarna á milli og byrjaði þá einnig að lesa upp úr Hávamálum," útskýrir Ísleifur.

Hann segir ekkert ljóðasnobb ríkja í röðinni, hann sé tilbúinn að lesa hvaða kveðskap sem er, en eitt er bannað; það er að klappa fyrir lestrinum. Aðspurður hversvegna svo sé, svarar Ísleifur hógvær: „Ég vil ekki láta klappa fyrir mér."

Sjálfur yrkir Ísleifur og hefur lesið upp eigin kveðskap fyrir gesti í röðinni. Þegar blaðamaður spyr hvort hann vilji ekki fara með eitt ljóða sinna fyrir hann, segist hann ekki vilja það, vill meina að þau séu ekki birtingahæf.

„Ljóðið á heim í fjöllunum," segir hann svo og bendir á að þau séu mátulega löng fyrir gesti sem bíða eftir því að komast í lyfturnar, þangað sem þeir eru bornir á toppinn og þaðan renna þeir sér niður brattar brekkurnar mettaðir af andans list.

Að sögn Ísleifs er ekkert sérstakt ljóð sem er frekar beðið um en annað. Hann játar reyndar að sum ljóðin sem hann lesi, séu í raun hálfgert drasl, án þess að hann vilji fara nákvæmar út í þá sálma.

Mikil aðsókn hefur verið í Bláfjöll undandarna daga enda blíðskapaveður. Ísleifur segir færðina góða, þó það sé frekar kalt.