Fjölmenni á hátíðarhöldum

Um fjörutíu og fimm þúsund konur komu saman í miðborg Reykjavíkur í dag til að knýja á um jafnan rétt kynjanna. Það er töluvert meira en var á kvennafrídaginn fyrir þrjátíu árum. Þrátt fyrir að margt hafi áunnist, er greinilega langt í land enn þá.

Þegar klukkan var 14:08 í dag höfðu konur unnið fyrir laununum sínum ef litið er til þess að þær hafa um 64% af launum karla. Tugþúsundir kvenna gengu út í dag á þessum tíma til að mótmæla þessum ójöfnuði en körlum bar að halda áfram störfum. Klukkan 14:08 gengu konur víðast hvar út af vinnustöðum sínum, enda þeirra vinnudegi lokið, miðað við þann launamun kynjanna sem viðurkennt er að sé til staðar.

Leiðin hjá þeim lá niður á Skólavörðuholt þar sem safnast var saman og streymdu þær að úr öllum áttum. Þegar klukkan var að ganga 4 lögðu þær af stað niður Skólavörðustíginn í einni langri og samfelldri röð og var mannfjöldinn slíkur að röðin náði eiginlega frá fundarstaðnum, Ingólfstorgi, og nánast að þeim stað sem lagt var af stað frá. Á Ingólfstorgi var safnast saman, en mannfjöldinn rúmaðist auðvitað engann veginn þar. Á Ingólfstorgi voru flutt ávörp og listviðburðir fóru fram.

Amal Tamimi, formaður Samtaka kvenna að erlendum uppruna, flutti ræðu þar sem hún sagði að íslenskar og erlendar konur byggju enn þá við misrétti á Íslandi og hefði staðið í jafnréttisbáráttu í meira en eina öld. Hún sagði samtökin fagna tveggja ára afmæli og það hefðu ekki verið nein tilviljun að samtökin hefðu verið stofnuð á kvennréttindadeginum. Amal sagði konur af erlendum uppruna vera hluta af baráttuhóp kvenna á Íslandi. Amal minntist líka á að menntun erlendu kvennanna fengist ekki alltaf viðurkennd og þær fengju ekki laun í samræmi við menntun. Amal lagði áherslur á að konur að erlendum uppruna væru hluti af samfélaginu og kvennahreyfingarinnar. Hún sagði konurnar standa saman og þær myndu ekki hætta að berjast fyrr en réttindi þeirra væru komin til að vera.