Lenging skóla­ársins ekki á­vísun á betri náms­árangur

„Að lengja skólaárið og vera lengur í skólanum er ekkert endilega ávísun á betri námsárangur,“ segir Sigrún Ólöf og að til dæmis séu Eistar með færri skóladaga en árangur þeirra sé betri í Pisa. Rætt var við Sigrúnu Ólöfu í Bítinu á Bylgjunni í morgun.

Inga Sæland lagði minnisblað fyrir ríkisstjórnina í síðustu viku þar sem segir að nauðsynlegt sé ræða lengd skólaársins í kjarasamningsviðræðum kennara og gera starfsaðstæður þeirra sambærilegri við aðra opinbera starfsmenn. Þar sagði hún einnig að kennsludagar í íslenskum grunnskólum væru færri en gengur og gerist í Evrópu og að íslensk börn fái sem nemi fjórum færri árum af grunnskólanámi en þau dönsku.

Formaður Kennarasambands Íslands furðaði sig um helgina á fullyrðingum menntamálaráðuneytisins um lengd skólaársins í íslenskum grunnskólum. Lögbundnir kennsludagar á Íslandi séu 180 talsins, það viti allir foreldrar grunnskólabarna, og það sé sambærilegt hinum Norðurlöndunum.

Sigrún Ólöf bendir á að á Íslandi séu kennsludagar 170 en skóladagar séu 180. Ráðuneytið ætli svo að taka muninn á skóla- og kennsludögum og bera það saman við hin Norðurlöndin en í samanburði við önnur lönd séu allir skóladagar undir.

Sigrún Ólöf skrifaði grein um málið á Vísi um helgina og bar þar íslenska skólakerfið við það danska og finnska. Hún hefur skrifað fjölda greina um skólamál og er nú einnig í framboði fyrir Viðreisn í Kópavogi. Hún skipar fjórða sæti listans. 

PISA ekki eini mælikvarðinn

Hún segir marga fasta í því að horfa aðeins til árangurs í PISA-könnun og telur að það þurfi að horfa til fleiri þátta sem þarf til að styrkja skólakerfið.

Sigrún Ólöf segir að hvað varðar PISA komi fram í niðurstöðum að börn á Íslandi skari fram í öðrum þáttum en erlendis og það sem henni þyki skipta mestu máli, og hún heyrir frá mörgum, er að kennara vanti meiri aðstoð á gólfið.

„Að finna lausnirnar þar. Ekki bara að lengja skólaárið og þá læra börnin okkar að lesa. Börnin okkar kunna að lesa en það þarf að halda þeim við efnið og kveikja áhugann. Að halda læsinu við, það er mesta áskorunin.“

Sigrún Ólöf segir dapurt að ráðuneytið og ráðherra fari fram með upplýsingar sem ekki gefi rétta mynd af skólakerfinu. Formaður Kennarasambandsins hafi lýst furðu yfir því að ekki hafi verið rætt við þau og Sigrún Ólöf tekur undir það. Það sé fagfólk í KÍ og í skólunum sem geti aðstoðað við að finna lausnirnar.

Matsferill hjálpi til

Sigrún Ólöf segir nýjan matsferil gefa nýtt tækifæri til að meta stöðuna. Það hafi síðustu ár ekki verið nein tæki til að meta árangur skólakerfisins og gæði þess og að matsferillinn sé stuðningur. Hvað varðar ákvörðun um að birta niðurstöður á opinberum vettvangi telur Sigrún Ólöf það ekki rétt. Skólarnir þurfi að geta rýnt sínar niðurstöður og sumir skólar komi aldrei vel út vegna þess að þar er, til dæmis, mikill fjölbreytileiki.

„Hvað gerir það annað en að tala niður skólann, sem er kannski með frábært starf,“ segir hún og að það verði að meta þegar niðurstöður koma hvort að matsferilinn þurfi að bæta.

Sigrún Ólöf segir auk þess áherslu í skólakerfinu á listræna sköpun og verk- og iðngreinar og að börn þurfi að fá tækifæri til að skara fram úr á þeim sviðum sem þau hafa færni í. Hún segir alla vilja gera betur en það skorti fjármagn.

Sigrún Ólöf segir minnisblað ráðuneytisins „blauta tusku“ í andlitið. Hún sem skólastjóri eigi í vandræðum með að manna skólann og sé að „selja skólann“ í atvinnuviðtölum. Hún telur að það ætti að vera öfugt.

Þurfa meiri aðstað í kennslustofuna

Í heimsókn í skóla í Finnlandi hafi skólastjóri í finnskum skóla greint henni frá því að 200 hafi sótt um kennara í samfélagsfræði. Launin séu ekki mikið hærri en starfsaðstæður séu aðrar og kjör almennt. Kennarastarfið sé eftirsóknarvert í Finnlandi og börn fá þá þjónustu sem þau þurfa. Hér séu kennarar með 25 nemendur í hóp og einn nemandi kannski kom með flugi í gær eftir að húsið hans var sprengt upp daginn áður.

„Hann á bara að setjast inn í bekk og skilur ekki neitt,“ segir Sigrún Ólöf og að kennarar vilji bara gera kennt börnunum. Þau vilji stuðning inn á gólfið þannig þau geti styrkt innviðina og að lenging skólaársins sé ekki svarið.

„Þá erum við á villigötum.“