Hætti að drekka og flutti til Balí

Silja er fædd árið 1999 og hún og Tómas, sem er fæddur 1996, lærðu bæði hársnyrtinn og eru mikið ævintýrafólk sem er mjög annt um heilsuna. 

Þau ákváðu að breyta algjörlega til en Silja ræddi við blaðamann um þessa spennandi flutninga.

Hvað varð til þess að þú fluttir til Balí?

Mig hefur lengi dreymt um að prófa að búa erlendis en aldrei látið verða af því fyrr en nú. 

Ég hafði sjálf aldrei komið til Balí áður en heyrt margt jákvætt um eyjuna, meðal annars frá Tómasi kærastanum mínum sem hefur komið hingað þó nokkrum sinnum í gegnum árin. 

Okkur langaði til þess að breyta til og þegar tækifærið gafst ákváðum við að grípa það.

Hvað hefurðu verið þar lengi?

Við höfum verið hér úti í einn og hálfan mánuð eins og staðan er núna.

Hvað ertu að gera þar?

Ég var að ljúka pílates kennara námi sem ég hef unnið að undanfarna mánuði, bæði á Íslandi og hér úti á Balí. 

Núna er fókusinn minn á því og svo sjáum við hvert næstkomandi mánuðir draga okkur.

Hvenær kynntist þú pílates fyrst?

Fyrir þremur árum ákvað ég að taka heilsuna mína algjörlega í gegn. Ég hætti meðal annars að drekka áfengi og skráði mig í diplómanám í heildrænni næringarfræði sem ég kláraði.

Á sama tíma byrjaði ég í pílates og hef ekki litið til baka síðan. Ég æfði dans í ellefu ár og fann strax sterka tengingu þar á milli. 

Í fyrra kviknaði svo löngun til að dýpka þekkinguna enn frekar og þá skráði ég mig í pílateskennarann.

Hvernig var þín upplifun af því að læra pílateskennarann úti?

Þetta var upplifun sem ég mun aldrei gleyma.

Eftir nokkra mánuði af sjálfsæfingum, bóklegum prófum og því að fylgjast með öðrum kenna tók við átta daga intensív kennsla. Ég er fyrsti Íslendingurinn sem klárar þetta nám hjá þeim.

Það var án efa krefjandi og ég fór oft út fyrir þægindarammann minn, en ég kynntist jafnframt ótrúlega yndislegum hópi kvenna alls staðar að úr heiminum sem ég mun klárlega halda sambandi við.

Hefurðu búið annars staðar erlendis?

Nei, þetta er í fyrsta skiptið sem ég flyt erlendis. 

Ég ákvað að taka það alla leið og ferðast í þrjátíu tíma á stað sem ég hafði aldrei heimsótt.

Hvernig hefur daglegt líf verið hjá þér þarna?

Dagarnir eru frekar svipaðir hjá okkur. Við elskum rútínu og reynum að halda okkur við hana, vöknum snemma, förum í pílates eða ræktina og leggjum áherslu á hreint og næringarríkt mataræði.

Við förum flest alla daga á sömu kaffihúsin og veitingastaðina í hverfinu en reynum að vera dugleg að fara úti búð og elda heima þrátt fyrir að það sé ekki mikil menning fyrir því hér.

Inn á milli skellum við okkur í stuttar ferðir á vespunni til þess að skoða eyjuna betur. Við erum til dæmis ný komin úr tveggja daga ferð frá Uluwatu.

Hvað er skemmtilegast við lífið úti?

Einfaldleikinn! Að vakna á hverjum morgni og vita að veðrið er gott. 

Það hefur ótrúlega jákvæð áhrif á daglegt líf og auðvitað að sjá og upplifa alla þessa mögnuðu staði sem Balí hefur upp á að bjóða. Ég lærði líka að keyra vespu!

Ég hafði aldrei sest á mótorhjól áður og datt ekki í hug að ég myndi nokkurn tímann gera það. En það er eitthvað við að sitja á vespunni, finna vindinn í hárinu og hitann frá sólinni. 

Þetta er ákveðin frelsistilfinning sem erfitt er að lýsa en þegar þú hefur upplifað hana þá veistu hvað ég er að tala um.

Hefurðu fundið fyrir heimþrá ?

Ég myndi ekki segja að ég sé komin með heimþrá, en það hafa vissulega komið upp augnablik þar sem ég finn fyrir fjarlægðinni. 

Þá sérstaklega vegna tímamismunarins og það að vera þrjátíu klukkustundum í burtu frá fjölskyldu og bestu vinkonum mínum sem ég er mjög náin.

Hvað er framundan?

Næst á dagskrá er ferð til Japans í mars þar sem við ætlum að hitta vini. 

Ég er virkilega spennt fyrir að kíkja til Uji sem er í dag þekkt sem matcha-höfuðborg heimsins til að læra meira um sögu matcha, framleiðsluferlið og hvernig á að útbúa hinn fullkomna bolla. 

Það er eitthvað við góðan bolla af matcha sem gerir daginn aðeins betri. En uppáhalds kaffihúsið mitt hér úti er einmitt frá Japan.

Svo er líka skemmtilegt að segja frá því að ég og yndislega vinkona mín Andrea, sem einnig er pilates kennari, erum að skipuleggja spennandi verkefni sem fer af stað í haust. 

Við munum deila nánari upplýsingum frá því síðar!

Hvað hefur komið þér mest á óvart við lífið úti?

Hversu einfalt lífið getur verið og hvað maður þarf í raun lítið til að upplifa hamingju.

Það er ekkert sem skiptir svona miklu máli svo það er eins gott að lifa lífinu fyrir sig og gera það sem mann dreymir um.

Hvað er það steiktasta eða fyndnasta sem þú hefur lent í úti?

Þar sem við komum hingað á regntímanum höfum við oftar en einu sinni lent í því að vera komin fín á vespuna, á leið út að borða í sól og blíðu. 

Svo allt í einu opnast himnarnir og það er eins og hellt sé úr fötu yfir okkur. En það er sjarmi út af fyrir sig.

Hvað stendur upp úr frá lífinu úti hingað til?

Klárlega fólkið. Hvort sem það eru heimamennirnir, stelpurnar sem ég kynntist í náminu eða manneskjan við næsta borð á kaffihúsinu.

Fólkið hér er einstaklega hlýtt og opið. Ég hef sjaldan upplifað jafn hjálpsamt og vingjarnlegt samfélag. Hvert sem þú ferð brosir fólk til þín sem er alls ekki sjálfsagður hlutur en gerir daginn manns betri.

Ég get ekki alveg útskýrt það, en það er eitthvað við Balí. Ákveðin ró og orka. Núna skil ég af hverju fólk sækist í að vera hér.