Marglyttupartí og sterkir straumar: Ævintýrið endaði við „grafreit draumanna“

Marglyttupartí og sterkir hafstraumar urðu á vegi sundkappans Jóns Kristins Þórssonar þegar hann reyndi við Ermarsundið í gær. Svæði sem nefnt er grafreitur draumanna varð Jóni Kristni loks að falli eftir um fimmtán tíma sund.

Jón Kristinn lagði af stað frá Dover í Englandi um  klukkan 5:28 að staðartíma í gærmorgun. Veður og aðstæður almennt voru góðar allan tímann.  

„Til að byrja með gekk þetta bara mjög vel fannst mér allavega. En þetta er auðvitað erfitt og langt og ég fékk nokkrar stungur á leiðinni, marglyttustungur,“ segir Jón Kristinn.

Hann lét þó marglyttuhópinn sem hann lenti í eftir nokkurra tíma sund lítið á sig fá.

Marglytturnar skemmtileg tilbreyting

„Það má segja að ég hafi synt inn í marglyttupartí og ég fékk alveg að finna fyrir því. Þær stungu mig nokkrar, en þetta var mjög fallegt. Alls konar á litinn marglytturnar og svona góð tilbreyting á leiðinni yfir.“

Um kvöldmatarleytið í gær var Jón Kristinn farinn að sjá vel til lands í Frakklandi og átti aðeins um fjóra kílómetra eftir í beinni loftlínu

„Síðan kem ég inn á þetta svæði og mig grunar að þetta séu svona þrír eða fjórir tímar og þá sé þetta búið. En síðan gerðist ekkert, ég bara synti og synti."

Svæðið er gjarnan kallað grafreitur draumanna, þar sem hafstraumarnir eru gríðarlega erfiðir. Þar lauk því tilrauninni eftir um fimmtán tíma í sjónum. Jón Kristinn hefur unnið ýmis þrekvirki áður, m.a. synt Drangeyjarsund og frá Vestmannaeyjum til Landeyjarsands. Hann segir gærdaginn þó hafa verið það lang erfiðasta, ekki síst andlega.

Áhöfnin sýndi enga miskunn

„Á tímabili var ég að reyna að fá áhöfnina til að vorkenna mér, vældi yfir öxlinni og vonaðist eftir að þau myndu taka mig upp, en ég fékk enga vorkunn frá þeim. Það var bara öskrað á mig að halda áfram að synda,“ segir Jón Kristinn.

Hann útilokar ekki að reyna við sundið aftur í framtíðinni, en það verði þó ekki á næstunni.

„Ég var að opna minn fyrsta bjór bara eftir þetta, ég á hann skilið held ég,“ segir Jón Kristinn að lokum.