Lífið

Fór í afdrifaríka skólaferð í Sorpu

Þórdís Lilja Gunnarsdóttir skrifar
Ynja Mist er fædd 1996 en í þá daga þurftu foreldrar hennar leyfi frá mannanafnanefnd fyrir nafninu Ynja.
Ynja Mist er fædd 1996 en í þá daga þurftu foreldrar hennar leyfi frá mannanafnanefnd fyrir nafninu Ynja.

Kópavogsmærin Ynja Mist á engan sinn líka. Hún stendur á tvítugu, er nýflutt ein síns liðs til Kaupmannahafnar og er jafnvíg á myndlist, kraftlyftingar og kökuskreytingar.

Ég hélt fyrstu myndlistarsýninguna ellefu ára. Það var á Hólmavík þaðan sem ég er ættuð og á ömmu og afa. Við amma fórum að skoða útskornu fuglana hans Hafþórs Þórhallssonar sem bauð mér að setja upp sumarsýningu í galleríinu sínu og seldi ég fimmtán myndir yfir sumarið,“ segir Ynja Mist og brosir að minningunni. Sjálfstraust hennar óx líka í samræmi við undirtektirnar.

Eitt af verkum Ynju af sýningunni Hlýnun sem nú stendur yfir í Bókasafni Kópavogs.

„Þetta var mér mikils virði. Ég fékk mjög mikla trú á sjálfri mér og í kjölfarið bjó ég til leirskartgripi sem ég seldi fyrir framan Litlu jólabúðina á Laugavegi. Ég á auðvelt með að fylgja draumum mínum, kannski vegna þess að orðið „seinna“ er varla til í minni hugsun þegar kemur að hugmyndum. Það þarf allt að gerast núna. Ég hef líka alltaf vitað hvert ég stefni og að ég er listamaður frá því ég var barn.“

Ynja stendur nú fyrir sinni fjórðu einkasýningu sem lýkur 13. maí í Bókasafni Kópavogs. „Það er mikilvægt fyrir listamenn að sýna verk sín og ofsalega gaman að upplifa viðbrögð sýningargesta. Ég veit að margir á mínum aldri teikna en finna sig ekki vera orðna gildandi listamenn. Því þarf blöndu af djörfung og þori til að taka af skarið, ásamt sjálfstrausti og metnaði því það stýrir manni enginn né segir hvað á að gera. Sköpunarkrafturinn þarf að vera köllun og mikilvægt að vera opinn og þora að sýna allar hliðar; það sem manni fannst misheppnað og það sem tókst vel.”

Náttúrumyndir voru viðfangsefni Ynju sem barn og andlitsmyndir á unglingsárunum.
„Í dag vil ég að verk mín túlki það sem mér liggur á hjarta. Grunnskólaheimsókn í Sorpu hafði varanleg áhrif á barnshugann og ég fór að hugsa mikið um endurvinnslu og hvar ruslið sem ég henti lenti. Amma kallaði mig meira að segja Ynju Endurvinnslu því ég var alltaf að skamma fullorðna fólkið,“ segir Ynja og hlær dátt.

Sýning hennar nú ber þessa einmitt merki en hún ber nafnið Hlýnun og snýst um hlýnun jarðar.
„Fyrir mér er aðalvandamálið okkar eigin neysla, hvort sem það er alfarið eða að hluta til á okkar ábyrgð að veðurfar sé að breytast. Við hendum ógrynni af mat, fötum, húsgögnum og umbúðum. Sóunin sem á sér stað í nútíma samfélagi er gríðarleg. Til að hemja neysluna kaupi ég til dæmis aldrei mat í tvöföldum umbúðum og vel vörur eftir umbúðum, innihaldi og framleiðsluaðferðum. Ég vel mér líka frekar föt sem endast lengi og forðast að nota einnota hluti eins og heitan eldinn. Ég hef miklar áhyggjur af plasti í sjónum og áhrifum þess á lífríkið og því fer mjög í taugarnar á mér þegar fólk setur ávexti og grænmeti í plastpoka þegar það þarf þess ekki. Ávextir, eins og til dæmis bananar, voru skapaðir í náttúrulegum umbúðum!“

Er löngu orðin fullorðin
Ynja Mist er ekki við eina fjölina felld. Hún var tilnefnd sem íþróttakona Garðabæjar í ár, fékk verðlaun fyrir árangur sinn með Stjörnunni og segir líf sitt snúast um myndlist, kökuskreytingar og kraftlyftingar.

„Ég réð mig í kökuskreytingar til Sætra synda þegar ég var sautján ára og skreyti þar enn þegar færi gefst. Ég kunni ekkert til að byrja með en ég er góð í höndunum og allt sem snýr að sköpun og handavinnu liggur vel fyrir mér,“ segir Ynja sem átti stóran þátt í uppbyggingu Sætra synda sem fyrsti starfsmaður bakarísins og tímir ekki að sleppa hendinni af starfinu þótt hún sé nýlega flutt til Kaupmannahafnar. Þar stefnir hún á nám í vöruhönnun við arkitekta- og hönnunarskólann KADK og býr ein því kærastinn stundar háskólanám heima á Íslandi.

„Hér líður mér vel og finnst ekkert mál að vera ein. Ég held að það fari mjög eftir einstaklingum hvort þeir upplifi sig fullorðna um tvítugt. Sumum þykir enn gott að búa í foreldrahúsum en ég hef haft mikla sjálfstæðisþörf frá sextán ára aldri og vildi þá strax byrja að vinna fyrir mínum mat.“

Um helgina ætlar Ynja að koma sér fyrir í nýju íbúðinni og taka vakt á Big Bowl, sem er veitinga- og keilusalur. „Ég reyni að vinna sem minnst til að hafa tíma fyrir myndlistina. Þá hafa kraftlyftingar setið á hakanum og ég þarf brátt að taka stærðfræðipróf í sendiráðinu til að komast inn í skólann. Ég var á myndlistarbraut Fjölbrautaskólans í Garðabæ sem fer aðeins fram á tvo áfanga í stærðfræði en það dugar ekki til því margar listgreinar kalla á meiri stærðfræði.“

Ynja fór að mæta á æfingar í Sporthúsinu þegar hún var fimmtán ára og heillaðist af lóðunum.

„Ég fór æ meira út í kraftlyftingar og fannst skemmtilegt að ná meiri þyngdum. Með mér í FG voru strákar sem æfðu með Kraftlyftingafélagi Garðabæjar og hvöttu mig til að koma á æfingar. Ég sló til og hef verið þar eina stelpan síðan,“ segir Ynja sem á Íslandsmet í öllum lyftum í -57 kílóa flokki. „Metin mín á síðasta móti voru 100 kíló í hnébeygju, 107,5 kíló í réttstöðulyftu og 60 kíló í bekkpressu, en síðan hef ég bætt þyngdirnar talsvert,“ segir Ynja sem tekur þriggja tíma æfingar þrisvar í viku og teygjuæfingar þess á milli. „Jú, þetta er tímafrekt sport og skemmtilegt en myndlistin hefur alltaf forgang,“ segir hún brosmild.

Ynja Mist opnar sýningu í Galleríi LAK á Akureyri í júlí. Sjá ynjaart.com og society6.com/ynjaart.



Athugið. Allar athugasemdir eru á ábyrgð þeirra er þær rita. Vísir hvetur lesendur til að halda sig við málefnalega umræðu. Einnig áskilur Vísir sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi eða ósæmilegar athugasemdir og ummæli þeirra sem tjá sig ekki undir eigin nafni.

Fleiri fréttir

Sjá meira


Velkomin á Vísi. Þessi vefur notar vafrakökur. Sjá nánar.