Falskar játningar algengari en áður var talið

Falskar játningar eru mun algengari en lengi var talið, segir í skýrslu nefndar um Guðmundar- og Geirfinnsmálið. Í skýrslunni segir jafnramt að síðastliðin 30 ár hafi margar rannsóknir farið fram á tengslum við falskar játningar. Eins og fram kom á Vísi fyrr í dag komst nefndin að þeirri niðurstöðu að framburður sakborninga í Guðmundar- og Geirfinnsmáli, bæði hjá lögreglu og fyrir dómi, hafi annað hvort verið beinlínis falskir eða óáreiðanlegir.

Í skýrslunni segir að þegar DNA rannsóknir voru kynntar til sögunnar á níunda áratugnum hafi það orðið auðveldara að komast að sakleysi þeirra sem sögðust hafa gefið falska játningu. Þann 26. febrúar síðastliðinn hafi 302 dómar verið ógiltir vegna DNA prófa í Bandaríkjunum frá árinu 1989. Vísindagrunnurinn á bak við falskar játningar sé nú orðinn töluverður og hafi hann haft áhrif á dómaframkvæmd á alþjóðavísu.

Með tilliti til þeirrar þekkingar sem nú liggi fyrir um óáreiðanlega framburði og falskar játningar og þeirrar afdráttarlausu niðurstöðu sem nú liggi fyrir í skýrslu þessari um framburði dómfelldu í Guðmundar- og Geirfinnsmálum telji starfshópurinn það koma til álita að lagt verði fram lagafrumvarp sem mælir fyrir um endurupptöku málanna.

Fyrir slíkum ráðstöfunum, sem séu án nokkurrar hliðstæðu, séu bæði rök með og á móti. Hér kæmu til að mynda. til skoðunar sjónarmið um þrískiptingu ríkisvaldsins. Dómar á æðsta dómstigi séu endanlegir og samkvæmt gildandi lögum sé það einungis á valdsviði endurupptökunefndar að mæla fyrir um endurupptöku sakamála.