Grynnra niður á kviku undir vesturhluta Íslands

Þetta er sú mynd sem við höfum af gosbeltum Íslands, þarna undir sé grunnt á kviku, en svæðin þar utan hafa verið talin köld. Samt finnst jarðhiti víða á svokölluðum köldum svæðum, sem jarðfræðingar hafa átt erfitt með að útskýra, eins og til dæmis á Vestfjörðum. Í fyrirlestri sem Haukur Jóhannesson jarðfræðingur flutti nýlega hjá Íslenskum orkurannsóknum setti hann fram þá hugmynd að gosbeltaflutningar í jarðsögu Íslands hefðu ekki verið tveir heldur fimm eða sex.

Haukur segir að átök í skorpunni þegar þetta gerist brjóti upp, -sérstaklega vesturflekann, á norðvesturhluta landsins, frá Borgarfirði norður um land að Eyjafirði og lengra til. Þetta telur hann skýra hversvegna miklu meiri lághiti finnist vestan gosbeltanna heldur en á Austfjörðum. Haukur segir óvenju mikið af helium-gasi streyma til yfirborðs á Vestfjörðum, sem aðrir vísindamenn segja að bendi til kviku. Jarðfræðilega sé þessi kvika tiltölulega grunnt í jarðskorpunni, á kannski 10-20 kílómetra dýpi.

Út frá þessu ætti að vera grynnra í jarðhita en menn hafa talið víða, og nefnir Haukur bæði Vestfirði og Húnavatnssýslur. Það ætti að vera borðleggjandi á nokkrum þéttbýlisstöðum að ná í heitt vatn til húshitunar.

En menn þurfa líka að endurmeta jarðskjálftahættu, en Haukur telur að stórir skjálftar geti líka orðið á Vestfjörðum, miðað við sprungur þar. Ef sumar þeirra hreyfðust í heilu lagi gætu komið þar skjálftar upp á 4, 5 eða jafnvel 6 á Richter, segir Haukur.