Ráða Austur-Þjóðverjar úrslitum?

Munurinn á fylkingum í Þýskalandi lítill og óljóst hvað ræður úrslitum. Austur-Þjóðverjar gætu reynst þungir á metunum. Nokkrum mánuðum fyrir fall Berlínarmúrsins fyrir rúmum fimmtán árum voru það friðsamleg mótmæli við Nikolaj-kirkjuna í Leipzig sem vöktu athygli umheimsins. Mótmælin breiddust út og enduðu með því að borgarbúar hertóku höfuðstöðvar Stasi í borginni. Skömmu síðar féll múrinn. Einn leiðtoganna í þessari friðsamlegu byltingu var presturinn í Nikolaj-kirkjunni, Christian Führer. Hann er enn þá prestur þar og þekktur sem hálfgerð rödd og samviska austurhluta Þýsklands. Hann er á því að enn sé langt í að hægt verði að tala um eitt Þýskaland. Innri eining hafi ekki náðst fram og munurinn á gömlu landshlutunum hafi verið verulegur. Führer er þeirrar skoðunar að Austur-Þýskaland hafi í raun verið innlimað í Vestur-Þýskaland en að löndin hefðu ekki verið sameinuð eins eðlilegt hefði verið. Hann segir fólk í austurhluta Þýskaland skorta alla sjálfsímynd. Aðspurður hvað nýr kanslari eða Schröder, sitji hann áfram, þurfi að vita og gera til að breyta þessu segir Führer að hann þurfi að vita að þetta sé eitt land. Austur og vestur sé ekki lengur til og múrinn sé sem betur fer farinn. Landamærin séu vaxin saman og á landamærasvæðunum vaxi blóm. Þau sjáist ekki lengur og það þurfi að endurspeglast í stjórnmálunum. Það megi ekki lengur gera upp á milli austurs og vestur og það þurfi að vera sömu laun og skilyrði í öllu landinu. Eins og lengi og því sé ekki komið á verði hin ósýnilegu landamæri áfram til, múrinn verði áfram til. Aðspurður hvað þurfi til að múrinn falli líka segir Führer það vandamál eldra fólksins, þeirra sem séu eldri en 35 ára. Hann finni að þetta skipti yngra fólkið engu máli lengur. Þegar hann fjalli um æskulýðshreyfingu Austur-Þýskalands skilji nemendur hann ekki og þá verði hann þess var að þetta sé löngu liðið og hversu eðlilegt ástandið sé orðið. Spurður hvort Þýskaland sé eins og hann hafi vonað við fall múrsins segir Führer að hann hafi ekki gert sér neinar grillur. Hann sé mjög feginn því að þær ómannúðlegu aðstæður sem ríkt hafi í Austur-Þýskalandi séu nú horfnar og að fólk geti aftur umgengist hvert annað. Ekki eigi að gleyma kostunum, einkum ef fólk hafi búið í Austur-Þýskalandi, málfrelsi og lýðræðislegar kosningar. Í Austur-Þýskalandi hafi bara verið einn flokkur og nú geti fólk keypt fallegar bækur og tónlist og hugsað og gert það sem það vill. Það séu mikil verðmæti fólgin í lýðræðinu og stjórnarskránni. Halda megi guðsþjónustu á torgum nú en það hafi ekki mátt fyrir fall múrsins.