25-30 milljarðar vegna geðsjúkdóma

Kostnaður vestrænna samfélaga vegna geðsjúkdóma nemur um þremur til fjórum prósentum af þjóðarframleiðslu samkvæmt útreikningum Alþjóðavinnumálastofnunarinnar. Þetta jafngildir því að kostnaður íslenska þjóðfélagsins vegna þeirra sé um 25 til 30 milljarðar á ári. Einungis brot af þessu er kostnaður vegna meðferðar eða endurhæfingar. Jón Kristjánsson heilbrigðisráðherra flutti skýrslu um stöðu geðheilbrigðismála á Alþingi í morgun og gerði jafnframt grein fyrir vaxandi fjárveitingum til málaflokksins. Þingmenn gagnrýndu hins vegar vægi lyfja á kostnað annarra úrræða enda kom fram í máli ráðherra að niðurgreiðsla Tryggingastofnunar vegna geðdeyfðarlyfja væri um 600 til 700 milljónir á ári, jafngilti tveimur þriðju af rekstrarkostnaði alls geðsviðs Landspítalans. Ásta Möller, þingmaður Sjálfstæðisflokksins, gagnrýndi ásamt fleiri þingmönnum úr öllum flokkum einhæfa geðheilbrigðisþjónustu, stofnanamenningu og of mikla áherslu á lyfjagjafir en minni á samtalsmeðferðir. Hún benti á að það væri líka þjóðhagslega hagkvæmt að taka til í þessum málaflokki þar sem kostnaður vegna geðsjúkdóma væri 3 til 4 prósent af þjóðarframleiðslu samkvæmt útreikingum Alþjóðavinnumálastofnunarinnar. Ásta sagði enn fremur að þá væri tekið tillit til kostnaðar vegna meðferðar, minnkaðrar framleiðni og fjarveru frá vinnu auk örorkulífeyris, örorkubóta og minni lífslíkna. Ef þessar tölu væru yfirfærðar á Ísland þýddi það að árlegur kostnaður samfélagsins vegna geðsjúkdóma væri 25 til 30 milljarðar króna. Ágúst Ólafur Ágústsson, þingmaður Samfylkingarinnar, benti á að framlög til sendiráðsins í Berlín væru þrisvar sinnum hærri en framlög til barna- og unglingageðdeildar Landspítalans. Ögmundur Jónasson, þingmaður Vinstri - grænna, sagði að ef menn biðu í tuttugu sekúndur á rauðu ljósi vaknaði samstundist krafa um slaufur og mislæg gatnamót. Á þessu væri skilningur hjá ríkisstjórninni. Hins vegar væri ekki skilningur á því þótt mörg hundruð manns biðu mánuðum saman eftir innlögn á geðdeild eða viðtali við geðlækni. Málefni geðsjúkra væru því miður í ólestri þrátt fyrir ýmislegt sem vel hefði verið gert.