Dramatískt ár Davíðs

Langflestir stjórnmálaspekinganna sem Fréttablaðið ræddi við nefndu Davíð Oddsson þegar spurt var um hver stæði upp úr í íslenskum stjórnmálum á árinu. Ólafur Teitur Guðnason segir: "Davíð Oddsson, sem mætti gífurlegu andstreymi vegna fjölmiðlalaganna og einnig vegna Íraksmálsins en hefur þrátt fyrir það sterka stöðu nú í árslok. Þetta hefðu fáir leikið eftir." Guðmundur Steingrimsson: "Ég held að Davíð Oddsson hafi náð að gera svo marga fáránlega hluti á árinu og segja svo margt illa ígrundað og út í loftið að hann hlýtur að standa upp úr. " "Davíð Oddsson átti sviðið - ekki alltaf í góðum skilningi" segir Egill Helgason. "Þetta var dramatískt ár hjá honum - að bíða pólitískan ósigur, veikjast sama dag - koma aftur sem aftursætisbílstjóri í ríkisstjórn sem maður skilur ekki alveg hvernig virkar." Pétur Gunnarsson segir að Davíð hafi ekki verið jafn vinsæll í mörg ár og einmitt nú": "Síðustu mánuði hefur Davíð tekist á við sín erfiðu veikindi af auðmýkt og þakklæti og það hefur gefið tilfinningasambandi hans við þjóðina nýja vídd." Egill Helgason er að vissu leiti sammála: "Davíð gekk fram af þjóðinni á fyrri helmingi ársins. Kom aftur eftir veikindi og sýndi gamla takta þegar hann kallaði Samfylkinguna "afturhaldskommatittaflokk". Við annan tón kveður hjá stjórnarliðum þegar rætt er um Davíð "off the record": "Þegar Davíð veiktist var hann pólitískt búinn eftir atburði ársins, flokksmenn hans eins og aðrir búnir að fá gjörsamlega nóg af sífelldum gremjuköstum hans og óbilgirni. Sjálfstæðismenn voru margir farnir að tala eins og þeir efuðust um að hann gengi heill til skógar og vonuðust til að hann hætti 15. september. Þetta er allt gleymt eftir veikindin og hann sýndi á sér gamlar og löngu horfnar hliðar hjá Gísla Marteini og í Fischer-málinu."