Sósíal­isti fékk boðs­ferð til Kína

„Ég hef verið mjög forvitinn um Kína og þegar sendiráðið hefur skipulagt opna viðburði hef ég mætt reglulega, rætt við sendiherrann og sýnt mikla athygli,“ segir Sæþór og þakkar þessari athygli sinni því að hafa orðið fyrir valinu sem fulltrúi Íslands.

„Síðan sér maður bara kínverska sendiráðið sýna miklu meiri diplómatískan áhuga heldur en til dæmis sendiráð Frakklands eða Bandaríkjanna. Maður sér að þau forgangsraða því að vekja athygli á Kína og fá ungt fólk í Evrópu til að sýna málefninu áhuga.“

Dagskrá ferðarinnar mun leiða Sæþór bæði til Peking og Hunan-héraðs. Hunan er staðsett sunnar í landinu og er þekkt fyrir mikla fjallafegurð. Þar má einnig heimsækja fæðingarstað byltingarleiðtogans mikla, Maó Zedong.

„Við munum heimsækja fyrirtæki og hitta flokksfólk í Kommúnistaflokknum, síðan er þetta líka menningarheimsókn.“

Sæþór þarf að sjá sjálfur fyrir flugfarinu en þegar komið er til Kína er öll dagskrá ráðstefnunnar greidd af kínverska ríkinu. Í núverandi umhverfi, þar sem farmiðaverð hækkar dag frá degi, er Sæþór spenntur fyrir því að beint flug milli Íslands og Kína komist á laggirnar.

Spennandi ferð framundan

Sæþór er spenntur fyrir því að fá að sjá meira af Kína sem hann lítur mjög upp til. Hann hlakkar til að prófa háhraðlestakerfi Kína, sem er hið stærsta í heimi, og að fá tækifæri til að bera saman bækur við aðra Evrópubúa um hvernig almenningsálit er gagnvart Kína í þeirra heimalöndum.

Mest hlakkar Sæþór þó til að fara einsamall í kvöldgöngu og upplifa það að vera í stórborg en vera samt fullkomlega öruggur. Sæþór vonast til að fáir verði á ferli en áttar sig á því að þar sé hann mögulega að biðja um of mikið.

„Ég veit að þetta er erfitt í Kína, þar er mjög margt fólk.“

Kína standi Bandaríkjunum framar að ýmsu leyti

Sæþór segir að í Kína sé ósköp lítið um ofbeldi og glæpi, sem sé þveröfug saga á við fæðingarland hans, Bandaríkin.

„Í Bandaríkjunum er þetta svona út um allt, Los Angeles, Washington, Dallas, það eru fjölmargir staðir þar sem ég myndi ekki labba um einn að kvöldi. Mig langar að upplifa þessa tilfinningu, að vera í stórborg, umkringdur fólki en vera ekki með sömu tilfinningu í maganum og í bandarískri stórborg.“

Sæþór segist ekki geta fullyrt að hann muni koma til baka með þekkingu í farteskinu sem nýst gæti í flokksstarf Sósíalistaflokks Íslands. Mögulega muni flokkurinn þó halda viðburð í samstarfi við kínverska sendiráðið þegar heim er komið þar sem Sæþór segir betur frá því sem hann fékk að sjá og upplifa í ferðinni. Sæþór ítrekar þó að boðinu til Kína sé beint til hans persónulega en ekki hans sem fulltrúa flokksins.

Sæþór hefur ekki áhyggjur af því að þurfa að horfa upp á misskiptingu auðs, þar hafi Xi Jinping forseti tekið til hendinni.

„Þetta hefur minnkað síðan Xi tók við sem forseti, síðan hann tók við hefur misskipting minnkað og það má þakka herferð hans gegn spillingu," segir Sæþór, en hann hefur áður lýst aðdáun sinni á Xi forseta í viðtali við Vísi.

"Ég kem frá Bandaríkjunum," heldur Sæþór áfram, "þaðan sem ríkir einhver mesti ójöfnuður í heimi, og það er raunar stór ástæða fyrir því af hverju ég fluttist til Íslands.“

Sæþór segir að það sitji enn í honum að horfa upp á fólk sem ekki hefði aðgang að heilbrigðisþjónustu og þurfti að reiða sig á árlegan viðburð þar sem heilbrigðisstarfsfólk gaf tíma sinn sem sjálfboðaliðar og veitti sjúkraþjónustu í tjaldi.

„Fólk byrjaði að tjalda til að mynda röð áður en það opnaði. Ég kem sjálfur frá mjög ójöfnu landi og býst ekki við að sjá eitthvað svipað í Kína.“

Þá segir Sæþór erfitt að horfa upp á heimilisleysi í Bandaríkjunum, sem sé landlægt vandamál.

„Mig langar að fara til Kína og sjá hvernig þetta var gert, að lyfta átta hundruð milljónum manna úr fátækt.“

Þetta sé eitthvað sem ríkisstjórn Kína hafi tekið á en á sama tíma hafi ríkisstjórnir hérlendis og í Bandaríkjunum verið sinnulausar gagnvart fátækt.

Sæþór segist aðspurður ekki búast við að fá að hitta hinn margmærða leiðtoga Kína, Xi Jinping.

„Ég held ég verði ekki jafn heppinn og Halla og fái að hitta Xi sjálfur,“ segir Sæþór, sem vísar hér til fundar Höllu Tómasdóttur, forseta Íslands, með forseta Kína á síðasta ári.

„Ætli ég verði ekki bara að bjóða honum til Íslands.“