Ís­land kunni að kreista veski ríkra ferða­manna

Nýverið birtist á X stutt færsla sem Speculator setti í loftið og er svohljóðandi:

„Iceland has perfected squeezing rich tourists for their money. Even as a dutchman i'm appalled / impressed“ sem útleggst á íslensku í lauslegri þýðingu: „Ísland hefur fullkomnað þá list að kreista peninga út úr ríkum ferðamönnum. Sem Hollendingur er ég fullur hneykslunar/aðdáunar.“

Og það var eins og Hollendingurinn, sem kallar sig Speculator, hefði hent sprengju á X. Nú þegar hefur ein milljón séð færsluna, tæp sex þúsund manns hafa lækað, 88 hafa tjáð sig og flestir lýst hræðilegri verðlagningu sem þeir hafa upplifað á Íslandi og þrjú hundruð hafa dreift færslunni áfram.

Þúsund kall fyrir að leggja bílnum

Speculator segir Íslendinga orðna sérfræðinga í að kreista veski ferðamanna, ef þú viljir til að mynda leggja bílnum þínum einhvers staðar þar sem enginn sé kosti það þúsund kall.

Vísir hefur reyndar fjallað um þessi bílastæðamál en hér virðist sem ríki villta vestrið í þeim efnum og kúrekarnir eru mættir til að fleyta rjómann.

Þessar hugleiðingar ollu holskeflu þar sem hrelldir ferðamenn tjáðu sig. Dimitri Geier er einn og hann segist aldrei gleyma leigubílaferð frá flugvellinum sem kostaði hann rúmar fimmtíu þúsund krónur.

Skál af miso-súpu á fjögur þúsund krónur

Háðuglegustu ummæli eru látin falla í stórum stíl, Íslendingar viti að þú munir aldrei koma aftur og því sé um að gera að rukka nógu mikið, eins og fjögur þúsund krónur fyrir skál af miso-súpu.

„Þeir selja dósir af hreinu íslensku lofti. „fckn brilliant“,“ segir einn. Og innfæddir taka í sama streng og segjast vera að sligast undan verðlaginu.

Bílastæðamálin eru reyndar sérstakur kapítuli og aðilar innan ferðaþjónustunnar eru ekkert endilega á því að bílastæðabændur séu partur af ferðaþjónustunni, frekar að þeir hafi hengt sig utan á hana. Og að þeir séu undanþegnir virðisaukaskatti, sem sé brjálæði. Ef auðlindaskattar eigi ekki við þar, hvar eiga þeir þá heima? Menn rukki bara eins og óðir.

Ástandið er komið úr böndum

Pétur segir þetta ekki koma á óvart.

„Já, þetta er svolítið farið úr böndunum. Og kom ekki á óvart,“ segir hann og bendir á grein sem hann skrifaði árið 2021 og birti á Vísi.

Staðan hefur ekki lagast nema síður sé:

„Já, því miður. Hægt að rukka hvar sem er og engar skyldur á þeim sem rukkar. Góðu fréttirnar eru þær að ferðamálaráðherra ætlar að ganga í málið, en þó ekki fyrr en 2027.“

Pétur bendir á atvinnuvegastefnu Íslands, nánar tiltekið fjórðu grein um skýra lagaumgjörð um ábyrgð, öryggi og aðgengi á skilgreindum landsvæðum. Aðgerðin á að skýra ábyrgð, öryggi og umgengni á ferðamannastöðum og öðrum skilgreindum landsvæðum, óháð eignarhaldi.

Bílastæðabændur varla hluti ferðaþjónustunnar

Maður hlýtur að spyrja: Er gegnumgangandi græðgi vandamál í ferðaþjónustunni?

„Eru bílastæðabændur í ferðaþjónustu? Þeir eru að bregðast við og nýta sér hliðaráhrif greinarinnar,“ svarar Pétur.

En athugasemdirnar á X snúa ekki einvörðungu að bílastæðum heldur almennt, þar spara menn ekki stóru orðin; um dýrtíð almennt á Íslandi?

„Já, það er almennt og hefur með ofursterka krónu, hæstu laun í heimi, verðbólgu og vaxtastig að gera. Ekki græðgi ferðaþjónustufyrirtækja enda varaði Seðlabankinn við því að veik eiginfjárstaða ferðaþjónustufyrirtækja á Íslandi væri áhættuþáttur fjármálastöðugleika. Þau standa almennt verr en önnur fyrirtæki á Íslandi og verr en sambærileg fyrirtæki í nágrannalöndum okkar,“ segir Pétur.