Ís­lendingar taki Norð­menn til fyrir­myndar hvað varðar 17. júní

„Þrátt fyrir margra ára þjálfun í bjartsýni verður ekki litið fram hjá því að aldrei hafa jafn fáar sólskinsstundir mælst í maímánuði í Reykjavík og nú í ár. En mælingar vísindanna muni í engu hreyfa þeirri von að síðsumarið verði gjöfulla. Og ef það gengur ekki, þá verður haustið alveg örugglega gott,“ sagði Katrín.

Veðrið ekki fyrir aumingja

Fjallkonan flutti síðan ávarp en í ár var það leikkonan Arndís Hrönn Egilsdóttir sem fór með hlutverk hennar. Fjallaði ávarpið um landnámsmenn sem komu hingað til lands fyrstir manna og var það í spaugilegri kantinum.

„Flóki minntist á kuldann. Herjólfur tók undir með honum en sagði þó að til að gæta sanngirni þyrfti að minnast á þessa yndislegu helgi í júlí. Þegar þeir böðuðu sig í ánni, lögðust í mosann og leyfðu sólinni að þurrka sig. Þórólfur sagði veðrið vera frábært en það hentaði vissulega ekki aumingjum,“ sagði Arndís meðal annars.

Taka Norðmenn til fyrirmyndar

Fjöldi ráðherra og þingmanna var saman kominn við athöfnina, þar á meðal háskóla-, iðnaðar- og nýsköpunarráðherra. Hún var klædd í sitt fínasta púss og segir 17. júní vera einn besta dag ársins.

„Ég meina, það er hátíðisdagur og ég var að taka þátt í hátíðarhöldunum á Austurvelli. Ég er svo heppin að eiga þennan búning frá ömmu minni heitinni og nöfnu minni, Áslaugu Sigurbjörnsdóttur. Ef það er ekki í dag sem er tilefni til að klæða sig í hann þá veit ég eiginlega ekki hvenær,“ segir Áslaug. „Við megum alveg taka aðrar þjóðir, eins og Norðmenn, kannski til fyrirmyndar með þennan dag og gera aðeins meira úr honum. Halda hann hátíðlegan og vera stolt af okkur því við höfum svo margt að vera stolt af.“

Endurgera löngu horfna búninga

Í Hafnarfirði var fyrirtækið Annríki sem sérhæfir sig í íslenskum þjóðbúningum með sýningu í Hafnarborg. Fyrirtækið er rekið af hjónunum Ásmundi Kristjánssyni og Guðrúnu Hildi Rosenkjær sem hafa í áratugi rannsakað söguna á bak við þjóðbúninga okkar Íslendinga. Voru þau með fjölda búninga til sýnis sem þau hafa ýmist sjálf saumað eða eru frá 18. og 19. öld.

„Við erum að bjóða upp á þjóðbúninganámskeið og þar eru nemendur að sauma búninga af öllum gerðum. Maður er ekki að leggja á sig margra mánaða og ára vinnu nema að ætla að skarta því einhvern tímann. Og ef ekki á 17. júní þá veit ég ekki hvenær, þetta er uppáhaldsdagur okkar þjóðbúningafólksins,“ segir Guðrún Hildur.

Hún er menntaður sagnfræðingur og hefur hún þurft að kafa djúpt til að finna heimildir um ýmsa af þeim búningum sem hún hefur endurgert.

„Svo höfum við verið að endurgera búninga sem eru ekki til. Þá erum við að endurgera eftir gömlum fataplöggum og eins höfum við verið að endurgera eftir fjölbreyttum heimildum eins og skrifuðum textum, ferðalýsingum erlendra ferðamanna, teikningum. Við erum að vinna með 18. öldina og til okkar tíma. Raunverulega erum við að grúska og reyna að komast aftar og aftar,“ segir Guðrún Hildur.