Minna á endur­skins­merkin á milli eld­gosa­vakta

Óhætt er að segja að síðastliðin tvö ár hafi verið viðburðarrík að mörgu leiti. Samhliða kórónuveirufaraldrinum hafa komið upp ýmis verkefni tengd slysavörnum. 

Má þar til að mynda nefna eldgos og ferðamannaflaum þangað, komu rafhlaupahjóla með tilheyrandi slysum, rauðar viðvaranir og víðtækar björgunaraðgerðir, náttúruhamfarir og tjón, og svo mætti lengi halda áfram.

Svanfríður Anna Lárusdóttir, verkefnastjóri slysavarna, segir þó að starf Landsbjargar hafi gengið vel á fordæmalausum tímum.

„Eins og í fyrra þá tókst 111 einingum fyrirtækisins að vinna að slysavarnaverkefnum, fyrir utan öll björgunarstörf og erfiðari aðstæður vegna heimsfaraldurs,“ segir Svanfríður. 

Farið verður um víðan völl á ráðstefnunni sem fer fram á Hótel Grand. Verður þar rætt meðal annars um helstu áskoranir sem komið hafa upp á síðastliðnum tveimur árum. Að sögn Svanfríðar þarf enn þá reglulega að minna á mikilvægi slysavarna og forvarna.

„Slysavarnir eru nú einu sinni þannig, og það er nú einmitt rætt í opnunarfyrirlestrinum af því við erum búin að vera að möndla við þetta verkefni nánast heila öld núna, þær hætta aldrei. Það kemur alltaf eitthvað nýtt, rafmagnshlaupahjól og eldgos, svo erum við búin að koma hjálmum á skíðafólk og reiðhjólafólk en eins og með endurskinsmerkin sem við erum búin að vera að gefa frá 1968, við þurfum enn að gera það á hverju ári og minna á það,“ segir Svanfríður.

„Þannig að svona forvörnum þeim er aldrei lokið.“