Vafasamt að flytja fiskvinnsluna út fyrir landsteinana

„Það er augljóst að 1. gr. laga um stjórn fiskveiða [nr. 116/20016] á að tryggja trausta atvinnu og byggð í landinu. Ef farið verður að brjóta gegn því ákvæði þá er það vissulega áhugavert álitaefni.“

Þetta sagði Eyþór Björnsson, fiskistofustjóri í Reykjavík Síðdegis á Bylgjunni í dag.

Heiðrún Lind Marteinsdóttir, framkvæmdastjóri Samtaka fyrirtækja í sjávarútvegi, sagði í viðtali við RÚV að íslenskum sjávarútvegsfyrirtækjum standi til boða að flytja vinnsluna til útlanda og nefndi Bretland, Austur-Evrópu og Asíu í því samhengi. 

Af þessu tilefni skrifaði Sveinn Andri Sveinsson, hæstaréttarlögmaður, færslu á Facebook, þar sem hann dró í efa lögmæti slíkra flutninga og hélt því fram að þeir færu í bága við 1. gr. laga um stjórn fiskveiða.

Eyþór sagði að útflutningur á óunnum fiski hefði tíðkast í gegnum tíðina í nokkrum byggðalögum. Hann benti á að Vestmannaeyjar hafi til dæmis flutt út talsvert af fiski til Bretlandseyja.

„Hins vegar hefur það trúlega ekki haft neikvæð áhrif á byggð í Vestmannaeyjum eða atvinnu þar. Þannig að væntanlega er það ekkert fordæmisgefandi í þessu sambandi.“

Að sögn Eyþórs er ekkert sem hindrar útflutning óunnins afla ef honum var landað hér í upphafi.

„Reglan er þannig að afli sem veiddur er hér við Ísland skal landað hér og hann vigtaður hér. Ef útgerðir gera það þá geta þær í sjálfu sér flutt aflann út til vinnslu hvar sem er.“  

Eyþór fullyrðir að ekki hafi enn reynt á ákvæði 1. gr. laga um stjórn fiskveiða. Hann telur þó að ef vinnslur yrðu fluttar úr landi, og þar með störf, þá gæti vissulega reynt á ákvæðið.

Hann sagði að við slíkar aðstæður myndi inngrip stjórnvalda væntanlega koma til skoðunar.

„[Í lagagreininni] er vísað til þess að þetta er sameign þjóðarinnar og vísað til þess að þeir sem fá að nýta þessa sameign okkar hafi ákveðnar skyldur við byggðarlög og atvinnuþróun í landinu,“ sagði Eyþór.