Kanna hvort blöðruþang nýtist gegn lífsstílssjúkdómum

Þekkingarfyrirtækið Matís og Rannsóknarstofa Háskóla Íslands og Landspítala í öldrunarfræðum hafa fengið samþykki Vísindasiðanefndar fyrir rannsókn á áhrifum blöðruþangs á bólguþætti hjá of þungum, fullorðnum einstaklingum. Eins verður kannað hvort blöðruþang hafi áhrif á blóðsykur og blóðfitu – og efnin geti nýst í baráttunni við þekkta lífsstílssjúkdóma.

Hörður G. Kristinsson, rannsókna- og nýsköpunarstjóri Matís, útskýrir að svokallaðir bólguþættir séu undirliggjandi orsök í mörgum sjúkdómum – hjarta- og æðasjúkdómum og liðagigt, svo dæmi séu tekin.

„Við erum þó að skoða fleira, til dæmis andoxunarvirkni og hvort þangið geti jafnvel haft áhrif á þá þætti sem valda sykursýki. Við erum því að gera víðtæka skimun á þessu efni sem búið er að þróa. Rannsóknin er til þess að sjá hvernig efnið virkar við inntöku hjá mönnum, en mikið liggur þegar fyrir úr tilraunum sem lofa mjög góðu,“ segir Hörður.

Hráefnið blöðruþang, sem einnig er nefnt bóluþang, vex eingöngu í fjörum og er víða algengt í Norður-Evrópu – ekki síst hér á Íslandi.

„Þetta var eitthvað nýtt hér fyrr á öldum en hefur verið vannýtt í samanburði við sumar aðrar þangtegundir. Það skýrist af því að það er ekki sérstaklega bragðgott þegar það er borðað eitt og sér. Það sem við erum að gera er að draga út virku efnin í þanginu sem hægt er að neyta beint eða blanda í önnur matvæli,“ segir Hörður og bætir því við að þangið er nýtt annars staðar í heiminum en í litlum mæli – og ekkert hér á Íslandi í dag.

En hvað ef þessi tilraun eða rannsókn skilar góðum árangri?

„Við erum að líta til fæðubótarefna og markaðar fyrir þau. Þá væri hugmyndin sú að setja á fót framleiðslu hérna á Íslandi og framleiða meðal annars úr þessu þangi, og þá fyrir erlendan markað. Ef vel gengur myndum við reyna að búa til nýjan iðnað úr ónýttu hráefni,“ segir Hörður en allt þangið er, og yrði, handskorið og þess gætt að hvert svæði sé vel hvílt á milli.

Helstu matarholurnar eru kannski Breiðafjörður en mikið er af þessu þangi við Faxaflóa og Reykjanes – og reyndar í fjörum um allt land.

Fréttin birtist fyrst í Fréttablaðinu