Persónuvernd hóf athugun á því hvers vegna vegabréf frá Þjóðskrá týndust í pósti

Persónuvernd hefur fyrirskipað Þjóðskrá Íslands að bæta öryggi við sendingu vegabréfa. Persónuvernd hóf athugun að eigin frumkvæði á verklagi Þjóðskrár Íslands við sendingar á vegabréfum í kjölfar ábendinga um að afgreidd vegabréf frá Þjóðskrá Íslands hefðu týnst í pósti og því ekki skilað sér til viðtakanda.

Persónuvernd hóf bréfaskipti við Þjóðskrá Íslands vegna málsins 2. maí síðastliðinn þar sem óskað var svara hvers vegna svo væri að vegabréf væru að týnast í pósti.

Þjóðskrá Íslands benti á að umsækjendur um vegabréf geti sjálfir valið hvernig þeir fái vegabréfin afhent, það er hvort þeir sæki þau eða fái þau send í pósti. Þjóðskrá tók fram í svari sínu að í lögum sé ekki gerð krafa um að vegabréf séu send í ábyrgðarpósti og miðað við fjárveitingar ríkisins til vegabréfaframleiðslu hafi ekki verið til fjármagn til kostnaðarmeiri útsendingarmáta en sendingar almennra bréfa. Benti Þjóðskrá Íslands á að útgefin vegabréf á síðasta ári hafi verið rúmlega 70.000.

68 vegabréf týndust

Í svari Þjóðskrár kom fram að af þeim 70.226 vegabréfum sem voru gefin út í fyrra hafi 68 vegabréf ekki skilað sér í pósti til umsækjenda, eða innan við 0,1 prósent útgefinna vegabréfa. Þjóðskrá bendir einnig á að samkvæmt lögum póstþjónustu telst póstsending vera í vörslu póstrekanda og á ábyrgð hans frá móttöku og þar til hún hefur verið afhent á ákvörðunarstað.

Þjóðskrá Íslands tók fram að það sé ávallt val umsækjenda hvort hann fái vegabréf sitt sent í pósti eða sæki það sjálfur til sýslumanns eða viðeigandi stjórnvalds. Þjóðskrá Íslands hafi einnig hafið undirbúning þess að umsækjendur geti sótt vegabréf sín í afgreiðslu stofnunarinnar en hingað til hafi ekki verið heimilt að sækja vegabréf í afgreiðslu Þjóðskrár Íslands nema greitt hafi verið hraðafgreiðslugjald.

Einnig segir í bréfi Þjóðskrár Íslands að upplýsingar um fingraför einstaklings í vegabréfi sem finna megi á örflögu í vegabréfinu séu varin með dulritunaraðferðum í samræmi við regluverk Schengen-samstarfsins og reglugerð um vegabréf. Sérstaka heimild Þjóðskrár þurfi til að geta lesið fingraförin úr örgjörva vegabréfsins. Í íslensku vegabréfi komi fram hæð einstaklings og sé mynd af umsækjanda sýnileg. Sá sem hafi vegabréfið undir höndum geti einnig lesið stafræna útgáfu myndarinnar með þar til gerðum búnaði.

Öryggi ekki nægilega tryggt

Niðurstaða Persónuverndar í málinu var sú að öryggi persónuupplýsinga við útgáfu og sendingu vegabréfa hjá Þjóðskrá Íslands sé ekki nægilega tryggt með sendingu vegabréfa í almennum pósti. Er því lagt fyrir Þjóðskrá Íslands að skjalfesta hvernig öryggis og trúnaðar er gætt við meðferð persónuupplýsinga í tengslum við sendingu vegabréfa, með tilliti til þeirra annmarka sem leiddu til þess að persónuupplýsingar týndust í almennum bréfpósti.

Þá skal Þjóðskrá Íslands upplýsa Persónuvernd fyrir 1. desember næstkomandi hvernig orðið hefur verið við framangreindum fyrirmælum. Sjá úrskurðinn hér.