Börn af erlendum uppruna upplifa minni lífshamingju

Börn sem búa á blönduðu heimili, þar sem annað foreldrið er íslenskt og hitt af erlendu bergi brotið, búa við minni lífsánægju en íslensk börn.

Þetta kemur fram í doktorsrannsókn Eyrúnar Maríu Rúnarsdóttur, aðjúnkts við uppeldis- og menntunarfræðideild Háskóla Íslands. Eyrún hélt erindi á fyrri degi ráðstefnu í líf- og heilbrigðisvísindum sem fram fór í Háskóla Íslands í gær. Eyrún hefur rannsakað lífsánægju innflytjendabarna á Íslandi og komist að þeirri niðurstöðu að hún sé almennt síðri en þeirra barna sem eru íslensk. Könnunin náði til barna sem eru 11, 13 og 15 ára.

„Með rannsókninni er ég að reyna átta mig á hvort það sé munur á lífsánægju ungmenna með erlendan bakgrunn miðað við innlend ungmenni. Og þá hvort hann skýrist af einhverjum öðrum aðstæðum heldur en endilega upprunaþættinum. Það sem ég gerði í þessu tiltekna erindi var að bera saman tvenns konar upprunaskilgreiningar. Hvaða tungumál er talað á heimili og út frá fæðingarlandi foreldra.

Það sem er einna athyglisverðast í þessu er að þegar búið er að taka tillit til félagslegra aðstæðna þá er lífsánægja þeirra barna sem búa í blönduðum aðstæðum síðri miðað við íslensk börn en það á ekki við um þau börn sem eiga foreldra sem báðir eru af erlendum uppruna,“ segir Eyrún.

Börnunum í rannsókn Eyrúnar var skipt upp í fjóra hópa. Börn með pólskan og svo asískan uppruna, svo blandaðir hópar, þar sem annað foreldrið er af erlendu bergi brotið og hitt íslenskt.

Eyrún segir rannsóknina ekki skýra af hvaða ástæðum lífsánægjan sé minni hjá þeim börnum sem eru af erlendu bergi brotin. Eflaust skýrist það af mörgum þáttum. „Þetta er í raun rannsókn sem vekur upp fleiri spurningar en hún svarar. Það getur verið svo margt sem hefur áhrif. Það sem kemur fyrst upp í hugann er hvort það séu einhverjir menningartengdir árekstrar á heimilinu.“

Eyrún setur þó vissa fyrirvara við niðurstöðurnar. „Það þarf alltaf að halda inni öllum fyrirvörum á svona rannsóknum, þetta eru tölfræðilegar upplýsingar, en þær skýra ekki orsök og afleiðingu.“

Eyrún býst við að gera frekari rannsóknir á því af hverju það stafi að lífsánægja þessara barna sé minni. „Mér finnst í raun og veru mikilvægara að fá umræðuna í gang um það hvaða aðstæður séu hér sérstakar.“