Starfshópur segir ekkert mæla með hreindýraeldi

Starfshópur umhverfisráðherra finnur því flest til foráttu að hefja eldi hreindýra hér á landi. Helstu rök eru sjúkdómahætta og önnur áhrif á villtan stofn hreindýra á Austurlandi. Rök nefndarinnar eru haldlítil, segja þeir sem sóttu um leyfi til hreindýraeldis í fyrra og var kveikjan að því að málið komst á dagskrá og að nefndarstarfinu.

Birni Magnússyni, fyrrverandi bónda og áhugamanni um hreindýraeldi og annar þeirra sem sóttu um leyfi til hreindýraeldis í fyrra, kemur niðurstaða nefndarinnar ekki á óvart, enda hafi andstaða við málið verið greinileg frá upphafi. Hann og Stefán Hrafn Magnússon, hreindýrabóndi á Grænlandi, hafi aldrei fengið að gera grein fyrir hugmyndum sínum, og það hafi verið afþakkað af nefndarformanni að þeir kæmu fyrir nefndina til að skýra sín sjónarmið. Eins hafi Sigurður Ingi Jóhannsson, þáverandi umhverfisráðherra, aldrei viljað ræða hugmyndirnar. Allt bendi til þess að niðurstaðan hafi verið ákveðin fyrirfram og þeim Stefáni haldið skipulega utan við málið.

„Við höfum íhugað að kæra málsmeðferðina, enda sennilega brot á stjórnsýslulögum. En ég veit ekki hvort við nennum að standa í því,“ segir Björn.

Björn segist ekki geta samþykkt að eldi hreindýra á Íslandi hefði neikvæð áhrif á stöðu villta hreindýrastofnsins, og vísar til reynslu fjölmargra nágrannaþjóða þar sem eldi hefur viðgengist um langan aldur án vandræða. Á það við um Kanada, Grænland, Svíþjóð, Finnland og Noreg.

„Það er ekkert sem rökstyður það að Ísland hafi þá sérstöðu miðað við þessi lönd að eldi komi ekki til greina hér,“ segir Björn.

Björn og Stefán Hrafn höfðu hugsað sér að ala hjörð sem gæfi bæði tækifæri í ferðaþjónustu, og til kjötnytja. Um tvö þúsund dýr yrðu alin á stóru landsvæði sem yrði girt af, og nefnir Björn Digranes og Langanes þar eystra til að gefa hugmynd um svæði sem þeir höfðu í huga – þó engir samningar hafi verið gerðir við landeigendur um slíka landnýtingu. Þó hafi áhugi landeigenda verið töluverður.