Leitin skilar litlum árangri

Stemningin í sænska skerjagarðinum undanfarna daga þykir helst minna á kaldastríðsárin, þar sem sænski herinn hefur notað herskip, þyrlur og leitarflokka gangandi hermanna í von um að finna dularfullt neðansjávarfarartæki, sem grunur leikur á að leynist þar. Síðan á föstudag hafa fjórum sinnum borist frásagnir af því að fólk hafi séð til torkennilegs hlutar sem gæti verið kafbátur. Og hugsanlega þá rússneskur. Eða ekki.

Eitt vitni lýsir hlutnum þannig að hann hafi færst til í sömu stefnu með nokkrum hraða og sá hinn sami sagði greinilegt að þarna væri kafbátur á ferðinni.

Rússar segjast þó ekkert kannast við gripinn og benda Svíum á að spyrja Hollendinga, en í síðustu viku tóku Hollendingar þátt í heræfingum á þessum slóðum og voru þá sannarlega með kafbát með sér.

Sænsk stjórnvöld segjast þó fullviss um að Hollendingar hafi ekkert með málið að gera. Þetta sé ekki kafbáturinn þeirra, sem þarna sé kominn, enda hafi Hollendingar tekið hann með sér strax á þriðjudaginn. Hann hafi verið í Eistlandi frá því á föstudaginn.

Árið 1981 strandaði rússneskur kjarnorkukafbátur út af suðurströnd Svíþjóðar og á tímabili bárust fjölmargar fregnir af því að dularfull farartæki væru á ferðinni í skerjagarðinum. Sænski herinn leitaði þá ákaft og notaði djúpsjávarsprengjur og önnur vopn sem áttu að geta grandað kafbátum. Aldrei kom þó í ljós hvað þar var á ferðinni.

Í þetta skipti hafa engin vopn verið notuð. Meira en 200 manns hafa hins vegar tekið þátt í leitinni.

Fréttirnar af leitinni hafa farið hátt í fjölmiðlum, bæði í Svíþjóð sjálfri og í öðrum ríkjum við Eystrasaltið, og líst meðal annars íbúum Eistlands, Lettlands og Litháens ekkert á blikuna.

Í rússneska dagblaðinu Rossiskaja Gazeta er hins vegar mikið gert úr því að ekkert hafi fundist: „Annaðhvort virkar sænski bergmálsleitarbúnaðurinn ekki vel eða þá, eins og orðtakið segir, að augu óttans sjá hættur alls staðar,“ segir í blaðinu.