Tekur fjörutíu daga að smala

Um fimmtíu manns bjuggu í gamla Gufudalshreppi fyrir um þrjátíu árum en síðustu áratugi leit út fyrir það að sveitin myndi leggjast í eyði. Það stingur því skemmtilega í stúf að sjá myndarlegt bú með átta hundruð ám og fimmtíu hestum í Fremri-Gufudal í Gufudalshreppi.

En vegna þess hve bæjum hefur fækkað á Vestfjörðum er svo rúmt um sauðféð frá Fremri-Gufudal að það tók búaliðið fjörutíu daga að ná því af fjalli síðasta haust.

„Þetta er í rauninni ekki hægt nema ef fólk hefur gaman af þessu,“ segir Einar Valgeir Hafliðason, bóndi á bænum, sem býr sig undir smalamennsku um komandi helgi.

Dætrum Einars, Hafrós Huld og Jóhönnu Ösp, skortir heldur ekki áhugann en þær búa báðar í Fremri-Gufudal með eiginmönnum sínum og börnum. Smalaleiðin liggur yfir heiðar og langt inn í Ísafjarðardjúp og yfir í næstu firði sitthvorum megin við Gufufjörð.

Hafrós Huld segir að þær systur uni hag sínum afar vel í dalnum. „Það kom heldur aldrei neitt annað til greina hjá mér en að búa hér,“ segir hún.

Væri gott að komast úr drullunni

Þær systur hafa aukið umfangið í búsýslunni nú þegar annars staðar er verið að bregða búi. Auk þess að sýsla með sauðfé stunda bændurnir hrossatamningar og hundaræktun á bænum.

Þó einangrunin sé nokkur hefur sveitin ratað nokkuð í fréttirnar að undanförnu en Gufufjörður er á framkvæmdasvæðinu sem nú er til umfjöllunar vegna fyrirhugaðrar lagningar vegar um Teigsskóg.

„Æ, það væri voða gott að komast úr drullunni,“ segir Einar sem segist fyrst og fremst vilja fá að aka eftir malbikuðum vegi en því er ekki að fagna á svæðinu.

Reyndar sagði Einar Guðfinnsson, forseti Alþingis, fyrir nokkrum árum að vegirnir á svæðinu væru í raun vegleysa og Kristján Möller, þáverandi samgönguráðherra, tók í sama streng.

Tveir og hálfur tími í búðarferð

Ragnheiður Katrín Ólafsdóttir, sem rak eitt allra minnsta kaupfélagsútibú landsins, einmitt við þennan leiðindaveg, átti þó gott ráð fyrir ökumenn. Hún sagði þeim að kaupa þykkt hlaup og hafa það svo uppi í sér svo þeir skelltu ekki tönnum saman meðan þeir hossuðust um holóttan veginn.

Kaupfélagið hennar Kötu er löngu hætt en Hafrós Huld segir að hún fari reglulega til Borgarness til að kaupa inn.

„Það tekur svona tvo og hálfan tíma,“ segir hún. Það er því ekki mikið um að menn skjótist út í búð í Gufusveitinni.