Á von á frumburði í maí

Lífið heimsótti Elmu Lísu Gunnarsdóttur leikkonu á fallega heimilið hennar og Reynis eiginmanns hennar. Elma ræðir um listina, ástina og síðast en ekki síst mikilvægasta hlutverk hennar til þessa, móðurhlutverkið, en hún á von á frumburðinum í byrjun maí á næsta ári.

Hvað tekst þú á við þessa dagana? Ég var að klára að leika í myndinni XL eftir Martein Þórsson sem ­verður frumsýnd núna í janúar. Svo er ég ólétt þannig að undanfarið hef ég nú bara verið að hafa það gott. Rækta vin­áttuna, ég er svo lánsöm að eiga marga góða vini og það gefst ekki alltaf tími í að hitta þá þegar maður er að vinna mikið og sýna í leik­húsunum. Fátt er betra en að hitta góða vini og fá sér gott kaffi. Svo er ég ósköp heimakær þessa dagana, mér finnst fátt betra en að vera heima hjá mér og sérstaklega kannski núna. Eftir jól er ég svo að fara að leika í myndinni Vonarstræti hjá Baldvin Z.

Hvernig er heilsan og hvenær er von á nýja fjölskyldumeð­limnum? Heilsan er mjög góð. Ég var rosalega þreytt fyrstu 3 mánuðina og slapp sem betur fer við ógleðina. En ég held ég hafi aldrei sofið jafnmikið, sem var bara fínt því ég elska að sofa. En núna er orkan komin og mér líður alveg rosalega vel og er orðin spennt að vita kynið, en það ætti að koma í ljós í 20 vikna sónarnum. Ég er sett 4. maí. Annars er bara mikil gleði og spenningur hjá okkur og Una Margrét, fóstur­dóttir mín, er afar spennt og á eftir að vera frábær stóra ­systir. Þetta er án efa stærsta og merkilegasta hlutverkið mitt til þessa enda finnst mér það stór ákvörðun að eignast barn. Ég er þakklát og spennt að takast á við þetta nýja hlutverk.

Hvernig heldur þú þér í formi – líkamlega og andlega? Jóga finnst mér frábært bæði líkamlega og andlega, það hefur reynst mér ótrúlega vel. Oft á tíðum er stress í leikhúsinu og þá er gott að fara í jóga og næra sál og líkama og kúpla sig út. Mig langar að kanna hugleiðslu betur því ég hef mikla trú á henni. Ég spái mikið í vítamín og reyni að borða fjölbreyttan og hollan mat. Svo er náttúrulega ómissandi að eiga góða vini, eins og ég sagði áðan, og maka sem er hægt að tala við. Og ég er svo heppin að eiga bæði góða vini og frábæran maka.

Nú eruð þið Reynir eiginmaður þinn upptekin bæði – hvernig ræktið þið hvort annað? Við Reynir erum búin að þekkjast síðan ég var 18 og hann 16, höfum verið saman í 11 ár og gift í 10 næsta maí þegar bumbubúi kemur. Ég gæti ekki verið heppnari með maka og lífsförunaut en það er ekki sjálfgefið að eiga góðan maka. Við höfum alltaf verið dugleg að rækta sambandið. Við erum dugleg að gera hluti saman, förum út að borða bara tvö, ferðumst mikið og gefum hvort öðru tíma. Við erum að mörgu leyti lík, höfum svipuð áhugamál og ­langanir. Hann er sífellt að dekra mig og ég er örugglega orðin spillt af því, en ég elska það! Aðalmálið, held ég, er að finnast hvort annað skemmtilegt, þá kemur allt hitt af sjálfu sér.

Hvernig er desember hjá ykkur? Einhverjar jólahefðir sem eru ómissandi að þínu mati? Það er nú bara misjafnt. Í ár ætlum við að borða hjá tengdó með Unu fóstur­dóttur minni en Sigurður Lyngdal tengdafaðir minn er góður kokkur og finnst fátt skemmtilegra en að elda ofan í okkur. Nú, jólahlaðborð á Argen­tínu er kannski orðið að hefð en við förum einmitt með tengdó og syst­kinum Reynis og mökum þangað. ­Einnig finnst mér voða jólalegt að fara á tónleika. Við Reynir ætlum á útgáfutónleika Hjaltalín og ég hlakka mikið til. Mér finnst ótrúlega gaman og nærandi að fara á tónleika. Það er alltaf tekin ein IKEA-ferð og keypt fullt af einhverri vitleysu, jólin byrja víst þar hef ég heyrt! Við bökuðum síðustu helgi með Unu og það er gott að fá lyktina af smákökunum í íbúðina. Svo hittum við vini okkar sem búa í útlöndum. Ég er t.d. hrikalega spennt að hitta Dóru Jó vinkonu mína, en hún og fjölskylda búa í New York.



Leiklistin og þú – viltu segja mér af hverju þú ákvaðst að feta þessa braut? Ég for í Leiklistarskóla Íslands árið 1997, þá 23 ára gömul, og útskrifaðist 2001 úr Listaháskóla Ísland, en minn bekkur var fyrsti bekkurinn sem útskrifaðist með BA-gráðu í leiklist. Af hverju leiklist? Ég var mikið í dansi frá 6 ára aldri til 16 (margfaldur Íslandsmeistari í freestyle, he he). Lengi vel var draumurinn að vera dansari. Ég var snemma byrjuð að leika í auglýsingum, sat fyrir í alls konar mynda­tökum og vann sem fyrirsæta í nokkra mánuði í Mílanó og eitt sumar í Aþenu – það var áhugavert!

Leiklistin var alltaf þarna en ég þorði ekki að fara í inntökuprófið. Svo hugsaði ég með mér þegar ég var 23 ára að ef ég færi ekki núna í inntökuprófin ætti ég alltaf eftir að sjá eftir því. Þannig að ég skellti mér og fór inn í fyrstu tilraun. Ég var heppin með bekk, allt frábærir listamenn, og við erum dugleg að halda sambandi í dag. En námið sjálft er mikil naflaskoðun og getur oft og tíðum verið strembið – þú ert yfirleitt að eiga við þína drauga og bresti. En ég hef verið heppin og leikið helling í leikhúsum og kvikmyndum. Það sem getur verið erfitt við leiklistina er að það er erfitt að vinna sig upp í henni, eins og á við í flestum störfum. Ef maður er ekki fastráðinn er maður yfirleitt á árssamningi eða verkefnaráðinn. Síðan líður sá tími og ef það er ekkert hlutverk sem hentar er enga vinnu að fá, sama hversu mikið þú hefur unnið fyrir húsið. Þetta er engin venjuleg vinna. En það er líka það sem er spennandi við hana og svo er fólkið alveg fáránlega skemmtilegt.

Hver eru áhugamál þín fyrir utan leiklistina? Ég er svo mikið fagidjót, leiklistin er mitt aðaláhugamál, þetta er bara þannig starf að það ­gleypir mann allan og maður verður að gefa sig allan í það. Ég segi oft við krakka sem eru að spá í að fara í leiklist: er þetta það eina sem þig langar að gera? Ef ekki, spáðu þá alvarlega í að gera eitthvað annað. Því ekki eru það launin og starfsöryggið sem heilla. Ég hef gaman af allri hönnun, myndlist og tísku. Svo er það jóga, ég var búin að skrá mig í jóganám í vetur en hætti svo við þegar ég var ólétt, en ég á örugglega eftir að fara í það seinna. Við Reynir höfum ferðast mikið og það mætti kannski telja það sem áhugamál, en mér finnst ótrúlega gaman að fara á nýja staði og sjá eitthvað nýtt. Vonandi getum við haldið því áfram eftir að erfinginn kemur.

En fyrirmyndir þínar? Fyrirmyndirnar eru margar, bæði í faginu og í persónulega lífinu. Systkini mín koma fyrst upp í hugann. Ég á tvær yngri systur, þær Nínu Björk og Tinnu Dögg, og einn yngri bróður, Sverri. Yngsta systir mín Tinna á til dæmis fimm börn en í vetur er hún í námi og að vinna. Við fengum það í veganesti að maður ætti að treysta á sjálfan sig og við erum öll sjálfstæð og dugleg systkinin, sem ég er þakklát fyrir. Svo eru það mínir frábæru vinir sem erfitt er að gera upp á milli, þeir eru líka fyrirmyndir mínar og innblástur að ónefndum mínum yndislega maka Reyni Lyngdal.

Eitthvað sem þú vilt koma á framfæri? Já, ég er að frumsýna kvikmyndina XL 18. janúar þar sem ég leik stórt hlutverk á móti Ólafi Darra. Myndin er eftir Martein Þórsson sem leikstýrði okkur Darra í Roklandi. (Fyrir leik sinn í þeirri mynd fengu Elma og Darri einmitt Edduverðlaun – innsk. blm.)