Líklegt að vistmenn í Reykjahlíð hafi sætt kynferðisofbeldi

Líklegt er að sumir vistmenn sem vistaðir voru á vistheimilinu Reykjahlíð á árunum 1961-1972 hafi sætt kynferðislegu ofbeldi af hálfu gestkomandi einstaklings. Þetta kemur fram í skýrslu vistheimilanefndarinnar sem birt var almenningi í morgun.

Sá tími sem rannsókn vistheimilanefndar tók til og sneri að vistheimilinu í Reykjahlíð var skipt upp í tvö tímabil, áranna 1956 - 1961 annars vegar og tímabilsins 1961 - 1972 hins vegar, en á árinu 1961 var skipt um forstöðukonu á heimilinu. Það er niðurstaða vistheimilanefndar að þegar á heildina sé litið séu ekki líkur á því að vistmenn í Reykjahlíð á tímabilinu 1956 - 1961 hafi sætt illri meðferð eða ofbeldi af hálfu starfsmanna eða annarra vistmanna.

Niðurstaða vistheimilanefndar er hins vegar sú að telja verði meiri líkur en minni á því að sumir vistmenn í Reykjahlíð hafi sætt kynferðislegu ofbeldi af hálfu gestkomandi eintaklings á árunum 1961-1972. Hins vegar verði hvorki talið að vistmenn í Reykjahlíð hafi beitt aðra vistmenn illri meðferð eða ofbeldi, né heldur kynferðislegu ofbeldi eða kynferðislegri áreitni. Þá er ekki talið að forstöðukonan sem starfaði á árunum 1961-1972 né heldur starfsmenn sem störfuðu á þessum tíma haif beitt vistmenn illri meðferð eða ofbeldi.

Aðstæður á Silungapolli ófullnægjandi

Silungapollur var rekinn á árunum 1950-1969 við Suðurlandsveg í nágrenni Reykjavíkur. Heimilið var ætlað fyrir börn á aldrinum 3-7 ára sem komu af heimilum þar sem uppeldisaðstæður voru slæmar s.s. vegna veikinda foreldra, vanrækslu, ofbeldis eða áfengisneyslu. Samhliða starfrækti Rauði kross Íslands sumardvöl fyrir börn á Silungapolli en þeirri starfemi var hætt árið 1965

Það er niðurstaða vistheimilanefndar að ekki séu forsendur til að álykta að meiri líkur en minni séu á því að þeir vistmenn Silungapolls sem komu fyrir nefndina hafi sætt illri meðferð eða ofbeldi á Silungapolli. Á hinn bóginn tekur vistheimilanefnd fram í skýrslu sinni að verulega gagnrýnivert sé að ákveðið hafi verið að nýta Silungapoll í þágu barnaverndarstarfs með því að vista þar annars vegar börn um langa hríð sem bjuggu við bágar heimiilisaðstæður og hins vegar börn sem dvöldu aðeins sumarlangt á vegum félagasamtaka.

Þá telur visheimilanefnd ljóst að aðstæður og húsakostur á Silungapolli hafi lengst af starfstímabilinu verið ófullnægjandi miðað við þá starfsemi sem þar var stunduð, allt of mörg börn hafi veirð vistuð sum árin, bæðið miðað við húsakost og starfsmannafjölda. Ótvírætt sé að þessar aðstæður hafi verið fallnar til þess að gera dvöl barnanna miklum mun erfiðari en ella.