Vinnuvélarnar gera engum gagn á hafnarbakkanum

Verkefnaskortur innanlands og samdráttur í viðskiptalöndum okkar gerir að erfiðlega gengur að koma í verð vinnuvélum og ökutækjum sem fjármögnunarfyrirtæki hafa þurft að leysa til sín.

„Við erum ekkert að senda út úr landinu eins og er,“ segir Guðrún S. Björnsdóttir, markaðsstjóri Lýsingar. „Markaðirnir í Evrópu hafa dregist saman og þar með eftirspurnin og verð er eftir því,“ segir hún en kveðst þó vonast til að sem fyrst megi koma einhverjum af þessum tækjum í verð. „Þetta gerir engum greiða þarna á hafnarbakkanum.“

Guðrún segir erfitt að segja til um þróunina í því hvort fyrirtækið þurfi að leysa mikið til sín til viðbótar af farartækjum eða vinnuvélum. „Það hafa ekki verið neinar sveiflur í þessu og allt frá hruni reynt að koma til móts við fólk eftir megni, svo sem með frystingu lána og frestunum. Það hjálpar mjög mörgun, en því miður eru það verstu dæmin sem lenda í þessu.“

Þá segir Guðrún ekki útlit fyrir að mikil hreyfing komist á markað með vinnuvélar í bráð. „Meðan verkefni eru fá er lítil þörf fyrir tækin,“ segir hún en kveður um leið nokkra hreyfingu á markaði með notaða bíla.

Kjartan Georg Gunnarsson, framkvæmdastjóri SP-fjármögnunar, hefur líka orð á skorti á markaði fyrir notaðar vinnuvélar og þar hjálpi ekki til að ríkið sé hætt að bjóða út ný verkefni. Einhver markaður sé þó til staðar í Evrópu. „Það selst alltaf, en samt aldrei á nógu háu verði til að dugi fyrir skuldinni, því markaðurinn er slæmur úti líka,“ segir hann.

Kjartan kveðst hins vegar vonast til þess að mesti skaflinn sé að baki í að taka tæki til baka. Hann segir þó að nokkrar sveiflur geti verið í þeim málum, svo sem ef taka þurfi tæki hjá stórum verktökum líkt og nýverið hafi gerst.

olikr@frettabladid.is