Viðtal við The Virgin Tongues: Rokk og ról byrjaði ekki með Elvis

Eins og greint hefur verið frá í fréttum slasaðist söngvari bandarísku hljómsveitarinnar The Virgin Tongues alvarlega að morgni síðastliðins föstudags þegar hann féll út um glugga á fjórðu hæð húss við Skólavörðustíg. Söngvarinn Duncan McKnight er haldið sofandi í öndunarvél á Landspítalanum og segja læknar líðan hans stöðuga. Til stóð að sveitin spilaði með íslensku sveitinni Singapore Sling á laugardagskvöldið en af því varð auðvitað ekki. Í staðinn hljóp önnur sveit í skarðið og voru haldnir styrktartónleikar fyrir Duncan. Fréttablaðið birti um þarsíðustu helgi viðtal við meðlimi sveitarinnar og fer það hér á eftir:

Bandaríska rokkhljómsveitin The Virgin Tongues hefur skapað sér stórt nafn í Berlín en að sögn Duncans McKnight, Michael Giddens og Nima Ashe þyrstir borgarbúa í annað en teknó. Anna Margrét Björnsson fékk þá í stutt spjall áður en þeir fljúga til Íslands en þeir spila á Sódómu Reykjavík um næstu helgi.

The Virgin Tongues eru þrír ungir menn, tveir gítarar og eitt trommusett og spila „psychedelic" rokktónlist sem sækir áhrif sín til sjöunda áratugarins og hljómsveita eins og The Velvet Underground og The Jesus and Mary Chain. Allir þrír búa í suðupotti menningarinnar, Berlín, en hafa mjög ólíkan bakgrunn.

Duncan: Ég ólst upp í eyðimörkinni í Kaliforníu og ferðaðist um í hjólhýsi með fjölskyldu minni.

Micky: Pabbi minn er breskur og mamma mín grísk, og ég ólst upp í Þýskalandi og Bretlandi.

Nima: Ég er hálf persneskur og foreldrar mínir voru hálfgert flökkufólk. Ég hef búið á ótal stöðum í Bandaríkjunum.

Hvernig lágu leiðir ykkar saman?

Duncan: Ég og Nima hittumst í partíi í eyðimörkinni fyrir þremur árum og urðum vinir. Okkur fór að leiðast í Kaliforníu og áttum áhugaverðan fund með stjörnuspekingi. Hann sagði okkur að flytja til Berlínar sem við gerðum. Við hittum Micky á bar og fannst hann svalur og þar með varð bandið til.

Hvernig mynduð þið lýsa tónlistinni ykkar?

Aðallega stórsmellir!

En hvaðan sækið þið innblástur og hvað hlustið þið á?

Nima: Við sækjum innblástur frá himintunglunum.

Mickey: Við semjum lög um það sem er að gerast í lífi okkar. Þetta er bara tónlistin okkar. Við sækjum ekki endilega fyrirmyndir okkar til rokks og róls á tuttugustu öldinni heldur erum innblásnir af fólki eins og Oscar Wilde og Lord Byron. Rokk og ról byrjaði ekki með Elvis.

Hver semur tónlistina í bandinu?

Duncan: Við semjum hana allir saman.

Þið eruð með nokkuð sérstakan og „psychedelic" fatastíl. Mynstraðar skyrtur, pelsar og síðir treflar. Hverjar eru tískufyrirmyndir ykkar?

Nima: Engar sérstakar. Við bara stelum fötum frá vinkonum okkar.

Hverjir voru skemmtilegustu tónleikar sem þið hafið spilað á?

Mickey: Það var frábært að hita upp fyrir The Kills hér í Berlín.

Lifir rokkið góðu lífi í Berlín?

Mickey; Tónlistarsenan í Berlín er búin að snúast mikið um raf- og teknótónlist undanfarin ár. Við finnum sterkt fyrir því að borgarbúa þyrstir í hrátt og kraftmikið rokk og ról. Vonandi getum við skotið smá rokki aftur inn í senuna.

Nima: Og glamúr líka.

Hvernig kom það til að þið eruð að fara að spila í Reykjavík?

Duncan: Við höfum alltaf haft gríðarlegan áhuga á Íslandi. Við elskum íslensku rokksveitina Singapore Sling og okkur langaði að koma og spila með þeim.

Hvað vitið þið um Ísland?

Duncan: Við erum ótrúlega spenntir fyrir ferðinni. Við vitum ekki mjög mikið um landið en við höfum kynnst svo mörgum frábærum Íslendingum hér í Berlín. Þetta hlýtur að vera frábært land.

Hvað er svo á dagskrá hjá ykkur í sumar?

Mickey: Við erum að ganga frá stórum plötusamningi og höldum svo áfram að túra.

Eigið þið allir kærustur eða er enn von fyrir íslenskar stúlkur?

Duncan: Það má alltaf halda í vonina.

www.myspace.com/thevirgintongues