Björgólfur skildi ekki húmorinn og er hættur að skora

Gengi KR-inga í Landsbankadeildinni hefur verið á allra vörum í sumar enda byrjun liðsins í mótinu ein sú slakasta sem um getur. Fyrir nokkrum vikum síðan var leikmönnum liðsins smalað saman í ferð sem ætlað var að efla andann í hópnum. Ekki dugðu neinir minni spámenn til þess að hrista hópinn saman og ákveðið var að fá Jón Gnarr til þess að hitta liðið á Thorvaldsen. Skemmst er frá því að segja að KR hefur ekki tapað leik síðan.

“Það er engin spurning að þáttur Jóns Gnarr í þessu er stór – hann var mjög sniðugur,” segir Sigmundur Kristjánsson leikmaður KR og hlær aðspurður að því hvort liðið eigi Jóni velgengnina að þakka. Hann neitar því ekki að það hefði verið betra að fá grínistann til þess að skemmta liðinu fyrr. “Engin spurning. Kannski við ættum að fá hann til þess að koma árlega á síðustu æfinguna fyrir mót,” segir Sigmundur en bætir því við að ekki hafi allir haft húmor fyrir uppistandinu. “Ákveðnir menn í liðinu eru með mjög grunnan húmor og föttuðu ekki grínið. Björgólfi Takefusa fannst Jón til dæmis ekkert fyndinn. Það er kannski ástæðan fyrir því að hann hefur ekki skorað síðan þetta var.” Sigmundur segir að eftir því sem hann hugsi betur um málið sjái hann skýrt samhengi milli þess hverjir hlógu að Jóni og þess hversu vel mönnum hefur vegnað eftir það. “Þeir menn sem skildu grínið eru búnir að halda liðinu uppi eftir þetta. Guðmundur Pétursson hefur tekið við af Björgólfi sem markaskorari. Hann er greinilega með húmorinn í lagi.”

Jón Gnarr var staddur í útlöndum þegar Fréttablaðið náði tali af honum en gaf sér þó tíma til að lýsa yfir einlægri gleði sinni yfir tapleysinu. “Ég er mjög glaður að heyra þetta. Ég þarf kannski bara að gerast stuðningsmaður KR og fara að mæta á leiki og svona,” sagði Jón og bætti því við að hingað til hefði hann ekki haft neinn áhuga á fótbolta. “Eftir þessar fréttir er ég farinn að fá áhuga. Ég fór líka að hugsa að ef ég væri alltaf á leikjum og þeir færu að vinna rosa mikið, þá myndu þeir kannski fara að spila í útlöndum og ég gæti fengið að fara með.”